vervlogen

 vol van opgewonden verwachting 
 waren zij op het vliegtuig gestapt
 waarvan plots de motoren stopten
 toen zij boven de wolken al waren
  
 de machine hortte en stootte wild
 de passagiers tot paniek gruwend
 met de dan dagende werkelijkheid
 dat er geen morgen meer zal zijn
  
 het laatste gebed werd gebeden
 onder een stortvloed van tranen 
 als de vrije val zich verder versneld
 tot de dood hen dan verbrokkelde
  
 dat alles verslindend verdrinkt zo
 ons vertrouwen gevende vreugde 
 in een zee van listige sluwe golven 
 die rooft wat wij zo innig liefhebben  

Telkens weer neemt een vliegramp vele levens plots en pardoes van ons weg. Het gemis is altijd groot en blijft een zoute wonde | 12 januari 2021


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s