altijd valentijn

valentijn2.png

wanneer eens per jaar
cupido als valentijn
pijltjes strooit als bommen
voor een beetje liefde
in onze harten en hoofden
als verbindend antwoord
op wat mensen verdeelt
maakt hij wat ons verschilt
van youssef tot marlies
tot wat het werkelijk is

dat die pijlen jij en ik
liever dan bommen
granaten en haat
het hele jaar rond
hartstochtelijk gemeend
elkaar vuren mogen
opdat valentijn feesten
niet maar een dag duurt
maar alle dagen ook daarna
voor altijd en eeuwig

  • valentijnswens 2017 | 11 februari 2017
Advertenties

EVEN STILSTAAN – lichtpuntjes en vreugdevuurtjes van en voor mensen

lichtpuntjes en vreugdevuurtjes van en voor mensen

© 1999 – Peter Paul J. Doodkorte
Omslagontwerp en tekeningen Annemiek Bibbe

Alles uit deze uitgave mag onder voorwaarde van bronvermelding zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de schrijvers worden vermenigvuldigd en/of openbaar gemaakt door middel van druk, fotokopie, microfilm of op welke andere wijze dan ook.

Uitgeverij DE OVERKANT
Capelle aan den IJssel

voorwoord

Veel is het niet, wat ik kan geven. Maar dat wat ik mag geven, mijn eigen gedachten, míjn woorden, míjn wensen, is welgemeend. Waar het oude en het nieuwe jaar elkaar ontmoeten schrijf ik ze op. Bedoeld voor mensen met wie ik mijn weg ga, of zou willen gaan. Of voor wie ik, – onbedoeld -, links liet liggen. Voor mijzelf ook, als spiegel . Simpel en eenvoudig, – onbegrepen soms -, vaak verborgen ook, – voor anderen -, want van míj, zo heel persoonlijk. Ik geef ze, omdat ik méér dan dit niet kan geven!

Gedachten, woorden, wensen om even bij stil te staan. Om je aan te warmen, als waren het vreugdevuurtjes. Als lichtpuntjes ook, in donkere of moeilijke tijden. Gegeven aan de lezer, als blijk van dank, aan de mensen op het levenspad. Als uiting van vertrouwen ook, in die mens en mensheid. In dat wat de mensen, van mens tot mens, ieder moment weer, voor elkaar willen, kunnen en moeten betekenen. Gescheiden wellicht, geschouderd mogelijk. Maar steeds opnieuw, wensen voor mensen, om en voor elkaar!

Gedachten, woorden, wensen. De lezer mag en zal er zijn eigen verbeelding aan geven. Zoals ook Anne-Miek Bibbe, die tekent voor de prachtige prenten in dit boekwerkje, dat deed.

Peter Paul J. Doodkorte

reisgenoten; om, voor én met elkaar!

telkens weer, als je éven rust vind,
is er dát gevoel;
waar het wérkelijk om gaat:
het zijn de ontmoetingen met mensen,
mensen als jíj!

telkens weer, als je éven nadenkt,
is er het wéten;
waar het wérkelijk om gaat:
het zijn de kontakten met mensen,
mensen als jíj!

telkens weer, als je éven terugkijkt,
is er wéér de ontmoeting;
waar het werkelijk om gaat:
het zijn de herinneringen aan mensen,
mensen als jíj én zíj!

telkens weer, als je éven stil staat,
is er díe erkenning;
waar het wérkelijk om gaat:
het zijn de dingen van mensen,
mensen als jíj!

telkens weer, als je éven tijd neemt om te leven,
is er hét genieten;
waar het werkelijk om gaat:
het zijn de momenten van samen zijn met mensen,
mensen als jíj!

telkens weer dáárom is het onze wens:
dat wij,
– mét jou –
méns mogen zijn;
reisgenoten in de tijd die toekomst heet.

reisgenoten in het nieuwe jaar,
reisgenoten,
op weg waar het werkelijk om gaat:
sámen mens zijn,
om, voor én met elkaar!

het nieuwe jaar

het nieuwe jaar legt beslag,
– welhaast volledig -,
op ons denken en doen.

de tijdsprong,
– van jaar tot jaar – ,
doet ons dromen,
over dát wat nog komen mag,
– waaraan wij willen bouwen- ,
mét en vóór anderen !

het nieuwe jaar,
waarin jij en ik,
– ieder voor zich én samen -,
anders kúnnen,
– béter ook -;
met als springplank,
– bij het maken van de sprong -,
de opgeslagen waarden:
de ervaring van verleden tijd!

het nieuwe jaar,
aan die onbekende overkant,
daar wachten ons:
nieuwe uitdagingen,
nieuwe kansen ook!

het nieuwe jaar,
wát het ook brengen mag,
dat het,
– geworteld in wat achter ons ligt -,
vernieuwend en verrijkend mag zijn.
een periode,
waarin wij elkaar,
– telkens opnieuw -,
zullen verwonderen,
mogen ontmoeten;
in voortdurende verbetering,
van onszelf – voor elkaar
boeiend en betoverend!

een brugperiode, het léven waard!

de tijd,
– van jaar tot jaar –
slaat zijn eigen brug.

steeds van gelijke lengte,
– min of meer –
en altijd nieuw.

als steeds de tijd,
– vóóruit –
één keer te gaan.

het lopende jaar,
– met graagte begonnen –
zijn we nog onderweg.

een brugperiode
– zeker en vast –
het léven waard!

een trip vol van emoties,
– gevierde dagen tellen dubbel –
voegen wij aan onze rijkdom toe.

met dát als bagage,
– in de rugzak geborgen –
is daar de nieuwe brug.

het bruggenhoofd van vertrek verankerd,
– anders dan die komen gaat –
in wat achter ons ligt.

de weg van de spannend onbekende toekomst,
– naar wij hopen en dromen –
geplaveid met vriendschap en vrede.

gedragen door liefde
– in tuien gehangen –
is dáár de weg.

door mensen,
– om en voor elkaar –
wordt de brug betreden.

hand in hand of,
– als dat niet meer kan –
in het hart gesloten.

van dag tot dag,
– stap voor stap –
zullen wij hem nemen.

de weg naar het onbekende,
– dat wat komen gaat –
de toekomst die niemand kent.

we dragen elkaar,
– als tuien het dek-
in voor- én tegenspoed.

ook wij gaan,
– graag –
de brug van het nieuwe jaar.

wij nodigen jou,
– en die jou lief zijn –
die tocht mét ons te gaan,
opdat wij bij trillen van tui en dek,
– in goede én in slechte tijden –
sámen mogen zijn!

overtuigd van de aanvaarding,
– over en weer –
is dáár onze wens gelegen:

een goede brugreis,
– van dag tot dag –
door het nieuwe jaar!

lééf de dagen

een nieuw jaar ligt in het verschiet.
als een kameleon,
zo zal het zich ontvouwen:

met droge, natte, warme, winderige, zonnige,
mistige en heldere dagen;

met winterse, lente-achtige, zomerse
en herfstdagen;

met fijne, vrolijke, pijnlijke, feestelijke,
verdrietige en gewone dagen;

met zon-, werk-, luier-, baal-
en ik-heb-vandaag-de-dag-van mijn-leven-dagen;

met winkel-, sport-, vakantie-, film-, spel-,
fiets-, wandel-, en ik-doe-vandaag-lekker-niks-dagen;

kortom,
het komende jaar,
zal zijn als alle voorgaande,
verrassend,
steeds weer anders dan gedacht of gehoopt.

maar wat het jaar ook brengen mag,
welke dag u ook ten deel valt,
– verwacht of onverhoopt –
pluk de dag,
belééf hem,
ten volle,
want hij,
– en dat wat hij brengt –
komt nóóit meer terug!