schoon is wat lach bereiken kan

dora en nora.png

  • loflied op dora en nora

als nora en dora verschijnen
is het gedaan met de rust
tranen met tuiten
trekken de dames
als zij vreugde toveren
van gezicht tot gezicht

de lakens delend
poetsen, stoffen en zemen zij
het toilet spic en span
met klinkslag of sneer
trekken zij dweilend ten strijde
tegen smet en smeer

schuierend en schooierend
met veger en blik
schateren zij de dagen
van het krieken van de dag
tot daar waar de zon
in de nacht verglijdt

wie de winter schuwt
zoekt wegdoenerig
bij het eerste lenteweer
heil en zegen
in de geboden verluchting
van deez’ grondige schrobbebeurt

gelijk een wervelstorm
verblijden zo dora en nora
het antiquariaat van het leven
met een bakkie of een bak
die zij diepen met gemak
uit hun schorten zak

  • Des Arcades | St. Martial | Frankrijk | 6 juni 2017

ridderlijke ridder moore

roger moore.png

het jonge knaapje ooit
figureert zich in de kijkers
van volk en vaderland
door als soldaat te dienen
bij ceasar en cleopatra

als jongeling later
lijkt schaduw zijn lot
omdat weinig opvallend
noch bijval oogstend
zijn volgende prestaties zijn

de jonge man nog dan
ziet parijs de laatste keer
waarna de dief van de koning
bij mirakels toeval
tot ridder wordt geslagen

wanneer dan deze kerel
in sir wilfred – ivanhoe
met zwaard en paard
zijn alter ego vindt
is zijn loom faam en glorie

de ridderstreken beu
maakt misdaad bestrijdend
hij simon templar – de miljonair
tot heilige van detectives
door zaken te helderen

als roem en eer hem loutert
wordt hij als sir brett sinclair
naast playboy danny de versieder
die humorvol dat detecteert
waarvan anderen hem schuldigen

zijn talent dusdanig gerijpt
wordt hij dan geheim agent 007
de gentleman die als james bond
gelijk een oppergod almachtig
over leven en dood beschikt

het bestrijden nog niet moe
van leed, kwaad en slecht
strikt unicef de heer van stand
voor uiteindelijk zijn ultieme rol
ambassadeur van het goed

ridderlijke ridder moore
straalt gelijk de sterren
in de straat van eeuwige roem
eeuwig en voorgoed nu
ver voorbij de horizon
 

  • Geschreven naar aanleiding van het overlijden van Sir Roger George Moore | Stockwell, Lambeth, Londen, 14 oktober 1927 – Zwitserland, 23 mei 2017 | Hij was een Britse acteur die vooral bekend werd door zijn rollen in de series Ivanhoe, The Saint en The Persuaders (in Nederland uitgezonden als De Versierders). Verder speelde hij de rol van James Bond in zeven Bondfilms tussen 1973 en 1985.

jij weet niet

jij weet niet2.png

jij weet niet hoe het is
niet hoe het echt is
van iemand te houden
zoals ik van jou

jij bent mijn licht
het speciale soort
dat nooit eerder
mij zo bescheen

jij weet niet hoe het is
niet hoe het echt is
van iemand te houden
zoals ik van jou

in mijn hoofd en hart
steeds zie ik jou
die mijn gemoedsrust
naar jou hunkeren doet

jij weet niet hoe het is
niet hoe het echt is
van iemand te houden
zoals ik van jou

met jou alleen delen wil ik
mijn geluk en verdriet
voor jou ademen wil ik
slapen, wonen en vechten

jij weet niet hoe het is
niet hoe het echt is
van iemand te houden
zoals ik van jou

bij jou wil ik schuilen
lachen en huilen ook
voor jou wil ik zijn
wat jij voor mij bent

jij weet niet hoe het is
niet hoe het echt is
van iemand te houden
zoals ik van jou

dat weten ervaar ik
in elk klein detail
nu ik niet heb
waar ik zoveel van hou

  • overpeinzing | 23 mei 2017

wat zou ik graag

grandma.png

  • het leven leert

wat zou ik graag
toen ik jonger was
dat geweten hebben
wat ik nu ervaar

wat zou ik graag
nu ik ouder ben
dat ontvangen kunnen
wat ik toen niet gaf

wat zou ik graag
toen ik jonger was
dat gegeven hebben
wat ik nu mis

wat zou ik graag
met het weten van nu
de jaren van toen
nog eens overdoen

wat zou ik graag
toen ik jonger was
wat het leven leert
toen begrepen hebben

wat zou ik graag
nu ik ouder ben
de kinderen gunnen
wat het nu mij onthult

wat zou ik graag
met het weten van nu
de jaren van toen
nog eens overdoen

  • mijmering bij wat ons het leven (te ) laat leert wat wij vroeg zouden willen weten | 17 mei 2017

altijd valentijn

valentijn2.png

wanneer eens per jaar
cupido als valentijn
pijltjes strooit als bommen
voor een beetje liefde
in onze harten en hoofden
als verbindend antwoord
op wat mensen verdeelt
maakt hij wat ons verschilt
van youssef tot marlies
tot wat het werkelijk is

dat die pijlen jij en ik
liever dan bommen
granaten en haat
het hele jaar rond
hartstochtelijk gemeend
elkaar vuren mogen
opdat valentijn feesten
niet maar een dag duurt
maar alle dagen ook daarna
voor altijd en eeuwig

  • valentijnswens 2017 | 11 februari 2017

zahnstraat 10

zahnstraat-10

  • ode aan mijn angerse jeugd

een goed glas wijn
naast blond schuimend bier
de sigaret voor hem
een sigaar voor mij

van zestigers nu
zijn wij jongetjes weer
van zes en zeven
als het angeren van toen
ons ter tafel komt
stromen de verhalen
rijker nog dan alcohol
over de tijd van toen
die even nu weer is

op kolenhok gezeten
happen wij ze
de brokken brood
met reuzel of kaan
lachen wij met moeke
die bakeliet met draaischijf
bij ons bellen moet
want alleen bij notabelen
nog hangt een telefoon

de glazen weer gevuld
kijken wij elkaar
met glimmende ogen
naar een volgend verhaal

weer genieten wij
in korte broek
van onbezorgde jeugd
als aan de zahnstraat
naast een ballentent
voor het ouderlijk huis
de kermis schommelt
die ‘s avonds ons
niet slapen laat

opnieuw grasduinen
langs het kerkhof
van de heilige bavo
wij uiterwaarden in
met achter ons
een haastige bolderkar
illegaal daarin laden wij
wat waardeloos doorgedraaid
de boeren storten

het derde glas
lest de dorst
maar stilt niet de honger
naar meer van toen

nog een keer
zamelen wij het zilver
dat ons in flessen
de melk en yoghurt dopt
opdat de nonnetjes
van kerk en kleuterschool
in verre oorden
die wij niet kennen nog
hun missie kunnen doen

na het middageten
klauteren nogmaals wij
voor het wekelijks ritje
op schillenboer ’s tractor
die van huis ons
tot school meenemen zal
waar wij moeten springen
omdat nooit hij stoppen wil

bij een volgend glas
stoken wij opnieuw
naast in de tabak
het vuur van herinnering

waar in het stro
pa zijn aardbeien kweekte
in moestuin met konijnenhok
struinen wij doorheen de heg
terug naar de ruïne
van ooit de dorpsschool
waar tussen netels en cement
wij kevers en salamanders jagen

weeral hervinden wij ons
tussen varkens, koeien en paarden
in kasteelse stallen
rondom welke ijzer heint
waaraan in witte letters
diep rood gedrukt
het roode wald
haar naam in letters schalt

de wijn en het bier
maken geest en tongen los
als wij het jeugdig pad
stil zeker verder gaan

terwijl uit zahn’s winkel
wij het zoethout kauwen
dat naast dropjes en kaneel
hij voor centjes verkoopt
staan blozende wangetjes
aan de voet van de molen
die melig ons wit bestuift

de broden daarvan
halen wij op vrijdag
met tienen tegelijk
bij van kol de bakker
tegenover van pippel
de boerderij met café
waar lachend de borreltafel
van meester doodkorte
zijn elftal viert

een laatste slok knipoogt
als dronken van geluk
de ochtend ons
tot afscheid dwingt

  • flarden van herinnering aan mijn jongste jaren (eind jaren vijftig/begin jaren zestig) in Angeren (bij Huissen), Gelderland

vaders

vaders.png

vaders, weet je
zijn beeldhouwers
die uit geliefde blokken aan hun been
de verborgen beelden houwen

vaders, weet je
raden hun kinderen niet
zij zijn het voorbeeld
in het goed en het kwaad

vaders, weet je
doen domme dingen soms
om jou de kans te geven
te laten zien dat jij beter bent

vaders, weet je
houden hun kinderen niet vast
zij sturen ze de wereld in
om haar en zichzelf te ontdekken

vaders, weet je
zijn voor het leven
als een gebruiksaanwijzing
in goede en slechte dagen

maar vaders, weet je
zijn niet alledaags
want van alle goede
is er maar een de kampioen

mijn vader, weet je
is niet papa doorsnee
onder de goede is hij de beste
want mijn vader is uniek

ja, weet je
de allerbeste vader
die heb ik!

  • geschreven voor Vaderdag 2016, 19 juni 2016