dag Duuk

duuk 3

met jouw ene oog werd jij
te beperkt toch gevonden
door de fokker van jouw stam
wat net nog maar begonnen
jouw leven al voltooid dreigde

uit het stamboek zo geschrapt
afgewezen en verbannen
mochten wij jou welkom heten
als het maatje van jouw vrienden
neefje sim eerst en deugniet ollie later

van peuterjong tot opa-oud
kwispelend veroverde jij vervolgens
onze harten en het gemoed
terwijl jouw niet bestaande oog
ons altijd vrolijk knipogend keek

als de avond de nacht kondigde
tikte jij het baasje op de arm
door met een dwingend pootje
hem in herhaling te verleiden
tot een aai of lekkere kroel

stil luisterde jij ons
in de vele verhalen
die ons bezigden
om anderen nooit daarvan
de geheimen te verklappen

horendol maakte jij
het zorgzaam vrouwtje
met jouw fetisj en liefde
voor de gedragen sokken
of meer intieme kleding

net als zij ontelbaar zijn
zijn ze onbetaalbaar geworden
de vele momenten van geluk
waarmee jij dag in dag uit
ons het leven kleuren wist

van ondeugend jong en dartel
tot kwieke grijsaard groeide jij
totdat het besef langzaam groeide
dat ook een mooi hondenleven
zijn einde kent en neemt

toen jij donker ogend blaffend
steeds vaker verdwaasd ons blikte
of een wandeling weigerend oversloeg
was er het niet te ontkennen weten
van een onvermijdelijk afscheid

nu jouw alziend ene oog
ons niet meer aanzien zal
missen wij jouw volle aandacht
voor ons en het alledaagse
wat zonder jou niet bestond

dank je wel daarvoor lieve duuk
voor jouw aandacht en de trouw
waarmee jij met ons ging
net als voor de uren en het geduld
die jij ons gaf en leerde

in ons denken leef jij voort
zoals dat ook is in de harten
die jij veelvuldig veroveren wist
van de kinderen en hun kinderen
net als de vele vrienden die jij maakte

dat jij aan de overkant van tijd
in warme dekens van onze herinnering
naast de welverdiende rust
ook jouw vriend sim weerzien mag
om dartel kwispelend mee te spelen

dag maatje
wij gaan je zien
ergens ooit

Dia1Dia2

  • Geschreven voor Duuk, die (bijna) 15 jaar lang ons maatje en vriendje was | 22 oktober 2004 – 4 oktober 2019

als alles zeert

hurt.png

als de dagen langer zijn
zoals eindeloos de nachten
zo van en voor jou alleen
als je zeker weet ook
dat je genoeg hebt
van het leven hier

wacht nog even toch
laat je niet gaan
want het is goed weet je
even nog te blijven toch

als de dagen donker zijn
meer nog dan de nachten
omdat het zeer doet en pijn
als je zeker kiezen wilt
naar de overkanten tijd
voor eeuwig te gaan

wacht nog even toch
laat je niet gaan
want pijn doet het leven
eens en ooit iedereen

troost je aan de vrienden
die ieder voor zich
ook hun pijn kennen
weiger niet hun handen
als jij het gevoel hebt
alleen te staan in dit leven

wacht dus even toch
laat je niet gaan
kijk naar de mensen
die om en naast je staan

al zijn de dagen als de nachten
eindeloos lang en eenzaam donker
toch zeg ik je bent niet alleen
deel met mij en de wereld
met iedereen om jou heen
de zorgen en de pijnen

wacht dus even toch
laat je niet gaan
het is goed te weten
je bent niet alleen

  • Vrije bewerking van “Everybody hurts” | R.E.M. | originele Engelse tekst: Bill Berry / Michael Stipe / Peter Buck / Michael Mills

hou vol

hold on

liefhebben en vechten
beschuldigen en verenigen
ik kan me niet voorstellen
dat jij verdwenen bent

de vreugde en de chaos
de demonen ook
die ons maken wie wij zijn
ik zou verdwalen
als je mij verliet

jij sloot jezelf op
lag daar op de grond
toen ik de deur openbrak
je naar binnen trok ook
om je hartslag te voelen

je moet het gehoord hebben
mijn vertwijfeld schreeuwen
dat alsjeblieft smeekte
mij niet te verlaten

jouw hand en jouw schouder
stevig belovend pak ik
om het goed te maken
wat tussen ons gebroken lijkt

steeds nog wil ik jou
van jou houden ook
omdat ik jou nodig heb
op de eindeloze weg
die zich voor mij strekt

stop mij de nachtmerrie
waaraan ik niet ontsnappen kan
bid ik hulpeloos smekend
de liefde is niet vervaagd

de kilte in mijn botten
wil jouw hartslag voelen
die de pijn van het verlaten
van mij wegnemen zal

ik zweer je eeuwig en altijd
altijd van jou te houden
laat dus niet los
at ik niet loslaten kan

hou vol dus mijn lief
hou vol en ga met mij mee
laten we naar huis gaan
gewoon samen naar huis

  • Vrije bewerking van ‘hold on’ | Chord Overstreet | Oorspronkelijke tekst Chord Paul Overstreet / Ian Sebastian Keaggy

de liefde van mijn leven

liefde van leven.png

de liefde van mijn leven
zij heeft mij pijn gedaan
zij heeft mijn hart gebroken
om mij daarna te verlaten

de liefde van mijn leven
kun je het niet zien
ik wil haar terug
breng haar terug

neem haar niet van me weg
want jij en niemand weet
wat zij voor mij betekent
de liefde van mijn leven

zij heeft mij alles gegeven
wat voor mij echte liefde is
zoals zij ook genomen heeft
wat verlatenliefde nemen kan

de liefde van mij leven
wat zij voor mij betekent
zal ik nooit kunnen vergeten
ook niet nu ik ouder word

ik zal altijd voor haar zijn
om haar eraan te herinneren
gisteren tot vandaag en morgen
dat ik nog steeds van haar hou

dus liefde van mij leven
haast je terug naar mij
breng haar alsjeblieft terug
de liefde van mijn leven

  • Vrije vertaling van “Love of y life” | Freddie Mercury | 6 mei 2018

hopeloos eenzaam

eenzaam.png

zittend achter het glas
van de altijd lege kamer
verveelt de regen mij
die saai de uren maakt

niksend hang ik rond
de zondag verspillend
die als zovele dagen
zich nat verdrijven laat

terwijl er niets gebeurt
knaagt stilletjes vragend
mijn geweten en gemoed
wat of ik nou toch doe

veel te snel en veel te ver
rijd ik in mijn auto rond
om de zin van eenzaam
te verzetten en verdrijven

terwijl ik mij verwonder
wachtend op wetend niets
over de blauwblauwe lucht
zie ik slechts de gele citroen

draaiend met mijn hoofd
op en neer en om
is gewoon alles wat ik zie
een boom vol citroenen

geel en zuur stortvloed zij
zware wolken in mijn hoofd
die meer nog dan daarvoor
mij verder buiten sluiten

ik wil schreeuw ik niet
dat mij dit kan gebeuren
terwijl toch alles wat ik zie
die boom is vol citroenen

gisteren nog droom ik nu
vertelde ik jou in mijn armen
over een blauwblauwe lucht
die nu geel en giftig regent

  • Mijmering over eenzaamheid | Tweede Paasdag 2018 – 2 april 2018

(n)ergens thuis

nergens thuis.png

met een huis vol kinderen
blijft zij bidden voor het betere
dat hij als man en vader
haar en hen niet geven kan

het hoofd omhoog ondanks alles
zingt zij haar dapper lied
steeds het betere hopend
dat eens haar wereld keren zal

toch lijkt het telkens weer
dat ze nergens schuilen kan
dat geen plek te vinden is
waar zij en haar kroost veilig zijn

steeds blijft zij vertrouwen
dat als alle dingen onder de zon
zij de weg naar het licht vinden zal
zoals de satellieten in het heelal

wetend dat hij blijft komen
steeds opnieuw voor meer
met het gat in zijn handen
die op haar deur blijven slaan

eens weet en ziet zij haar kans
zal zij met haar bange kinderen
niet hier meer hoeven wachten
maar weg in veilige haven zijn

al lijkt het zonder uitzicht
alsof ze nergens komen kan
waar het welkom thuis zal klinken
schreeuwt haar hart hardop

als alle dingen onder de zon
zullen wij de weg vinden
als alle dingen onder de zon
zullen wij eens het leven dansen

toe, lief

toe lief

toe
droog je tranen
ik ben er steeds nog
zwevend op vleugels
om jou heen

toe
huil niet meer
ik blijf jouw liefde
zoals in elke herinnering
jij de mijne bent

toe
stap uit de leegte
die jij met tranen vult
terwijl het boek vol is
dat wij samen schreven

toe
laat je niet pakken
door de kou van eenzaamheid
warm je hart en handen
aan de souvenirs van onze passie

toe
schuil niet in de regen
door verdriet te plengen
zoek gerust en telkens weer
naar de blijde heugenis

toe
laat mij jouw gedachten
jouw dagen en jouw doen
zwevend op mijn vleugels
altijd bij en om je heen
kriebelen weer en strelen

  • Mijmering | 5 maart 2018

niet meer hier

niet meer hier.png

niet meer hier
woont de liefde
nu met de tijd weg
gegaan jij bent

oneerlijk voelt het
koud dit lege huis
waarin niet jouw liefde
mij warm omhelst

onze liefde immers
het doen of het laten
huisde in samen zijn
met en voor elkaar

mij regent nu herinnering
die uit de dikke tranen
de warme dekens breit
die jou weer om mij slaan

  • Mijmering | 23 februari 2018

luisterend naar de stilte

geluid van stilte.png

wanneer als oude vriend
het duister van de nacht
zich weer bij mij voegt
kruipt zachtjes naast mij
de herinnering aan jou
om in geluid van stilte
weer met mij te praten

rusteloos zijn de dromen
waarin ik loop alleen
over geplaveide kinderkopjes
door straatjes en steegjes
waar nauwelijks nog
het lichtend schijnsel komt
van het lantaren licht

vochtig als koude kerkers
voelt tussen muren de lucht
die eenzaam en alleen
steeds mij rillend kraagt
tot dwars doorheen dat alles
jouw geluid van stilte
mij oorverdovend schreeuwt

rustig mij koesterend
als dragen mij armen
zoals nooit eerder iemand
neem jij mijn eenzaamheid
veelzeggend zonder praten
door luisterend naar de stilte
mij jou spreken te laten

 

teveel gevraagd

teveel gevraagd.png

wachtend op iemand
die glimlacht naar mij
als vroeg de ochtendzon
mijn gezicht verlicht
wacht hier niemand

gisteren toch nog maar
in alles wat wij deden
hoorde en voelde ik jou
dacht en zag ik jou
waren wij samen’

nu is dat een schaduw
waaraan ik zonder jou
alleen nog denken kan
terwijl het hart schreeuwt
jou weer hebben mogen

vertel mij daarom dus
wat jou spijt in mij
wat ik kan doen of moet
om in armen weerziend
jou te kunnen sluiten

dat is alles wat ik vraag
een nieuwe kans van jou
om terug te roveren
wat ik liggen liet
is dat teveel gevraagd

want als ik eerlijk ben
ik ben niet wie ik ben
als jij niet naast mij staat
niet in en bij mij bent
als ik mijn ogen sluit

kijkend naar de zon
die opkomt als belofte
aan weer een nieuwe dag
danst daarin de schaduw
van jou verloren liefde

daarom is alles wat ik vraag
een nieuwe kans van jou
om terug te roveren
wat ik liggen liet
is dat teveel gevraagd