niet meer hier

niet meer hier.png

niet meer hier
woont de liefde
nu met de tijd weg
gegaan jij bent

oneerlijk voelt het
koud dit lege huis
waarin niet jouw liefde
mij warm omhelst

onze liefde immers
het doen of het laten
huisde in samen zijn
met en voor elkaar

mij regent nu herinnering
die uit de dikke tranen
de warme dekens breit
die jou weer om mij slaan

  • Mijmering | 23 februari 2018
Advertenties

waar liefde partner is

18119468_1507379072666395_4207645364874515390_n

echt weet je is de liefde
die tot veilige zekerheid
een duim van jou wikkelt
in een rood dekentje
dat altijd met jou gaat

heus als gips is de liefde
om gebroken been of arm
dat helend vasthoudt
tot na verloop van tijd
de breuk genezen is

moederlijk is de liefde
die zich om je slaat
als jij met fiets en al
in een wilde rozenstruik
pardoes gereden bent

schuilend is de liefde
die altijd thuis geeft
als toch het leven soms
somberend verdrieten wil
door met geluk te breken

dansend is de liefde
als een gedraaide pirouette
jouw de arm pijnlijk brekend
toch nog in het ziekenhuis
de cadeaus van sint bezorgt

huldigend is de liefde
die na lastige examens
het diploma sieren doet
met naast aanwezigheid
een fleurig bosje bloemen

ontroerend is de liefde
als je haar geven kunt
met zomaar op zaterdag
een simpel bordje vla
aan het kindje van een ander

lessen lerend is de liefde
als vroeg of laat zij toont
dat enig en echt de ware
toch nog niet gevonden is
in wie dan nog naast je staat

troostend is de liefde
die zich vinden laat
op een sterke schouder
als je het soms even
helemaal niet meer zitten ziet

sportief is de liefde
die in wind en regen
pijn en trots laat huilen
door samen wiel te rennen
tot aan caubergs top

schoon is ware liefde
die in die ander alleen
jij voelen kunt en zien
die aan wie jij bent
ruimte tot ontplooien geeft

dik ook is de liefde
als zij strijdend haar gewicht
in sloten modder gooit
om daaruit stralend dan
als prinselijk paar te rijzen

werkelijk is gevonden liefde
die zich niet haasten laat
maar eerst dan begint
als je niets meer denkt
daarvan te verwachten

vriend en vriendin is de liefde
die het leven vinden laat
op school of in het werk
als zij suus of wendy heten
dan wel ben of patrick zijn

beslist is het de liefde
als duizend in een nacht
de ander jou dromen doet
maar het liefste toch ook
weer met jou ontwaken wil

stil en zwijgzaam is de liefde
omdat zij heel gewoon
nooit de woorden kent
om genoeg te kunnen zeggen
hoe gelukkig zij jou maakt

wortelend is de liefde
als zij om houvast te geven
ons in haar armen strengelt
opdat het mooiste samen
dan tot bloei kan komen

mooi als briljanten is de liefde
die naar elkaar de mensen trekt
die de ander groeien laten
aan de gulle lach van het geluk
dat in elkaar gevonden wordt

volhardend is de liefde
als de een voor de ander
niet de bloem vertrapt
die voor hem of haar
alle dagen de mooiste is

zonnig schijnend is de liefde
die van en voor elkaar
niet vraagt mooi weer te spelen
maar limonade maken kan
als het citroenen regent

puur en simpel is de liefde
die juist daarom het moeilijkst
steeds weer als nieuw
haar eenvoudige melodie
aan de ander horen laat

overwinnend is de liefde
als in kwesties redenerend
de hoofden en de harten
lijnrecht kunnen botsen
tegen en ook met elkaar

dankbaar is de liefde
die zich tevreden weet
met de schatten van elkaar
die in gedeelde zoektocht
zich vinden laten willen

hartelijk horend is de liefde
als er geen woorden zijn
voor wat de een de ander
zelfs als het onzegbaar is
fluisterend vertellen wil

eenvoudig is het de liefde
die wij zien en ervaren
aan het er willen zijn
van jitske voor bart
wat bart voor jitske is

passievurig is de liefde
wanneer zij de wereld rond
als partners met elkaar
verder weg of heel dichtbij
zich het leven reizen laat

romantisch als de liefde zelf
is het boek dat ons verhaalt
van hoe tante jitske pollewop
trots zich paauwend ringen laat
door bart haar pinkelman

nieuwsgierig ook is de liefde
als de lezer van deze ode
die na vandaag weten wil
hoe het morgen toch zal gaan
met wat gisteren begon

feestelijk ook is de liefde
die wij zien en voelen
die ons ook zingen laat
dat tot in lengte van jaren
jullie samen mogen leven

van harte!

  • Ter gelegenheid van het officiële partnerschap van Jitske Berthe Anteunette Doodkorte met Bart de Paauw | 15 februari 2018

valentijn is de liefde

valentijn.png

valentijn is de liefde
die vaker denkt
aan de ander
dan aan zichzelf

valentijn is de liefde
waarbij andermans geluk
altijd belangrijker is
dan het eigen

valentijn is de liefde
die van de ander
het leven bemind
meer dan het eigen

valentijn is de liefde
die als brandstof
anderen warmt
met het eigen hart

valentijn is de liefde
die onzichtbaar en stil
die ander alleen betreft
die haar voelen kan

valentijn is de liefde
die zonder wederkeer
de ander bemint
in goed en slechte dagen

valentijn is de liefde
die onbaatzuchtig de ander
tintelen en bruisen laat
om wie en wat hij is

  • Geschreven voor Valentijnsdag 2018 | 11 februari 2018

luisterend naar de stilte

geluid van stilte.png

wanneer als oude vriend
het duister van de nacht
zich weer bij mij voegt
kruipt zachtjes naast mij
de herinnering aan jou
om in geluid van stilte
weer met mij te praten

rusteloos zijn de dromen
waarin ik loop alleen
over geplaveide kinderkopjes
door straatjes en steegjes
waar nauwelijks nog
het lichtend schijnsel komt
van het lantaren licht

vochtig als koude kerkers
voelt tussen muren de lucht
die eenzaam en alleen
steeds mij rillend kraagt
tot dwars doorheen dat alles
jouw geluid van stilte
mij oorverdovend schreeuwt

rustig mij koesterend
als dragen mij armen
zoals nooit eerder iemand
neem jij mijn eenzaamheid
veelzeggend zonder praten
door luisterend naar de stilte
mij jou spreken te laten

 

teveel gevraagd

teveel gevraagd.png

wachtend op iemand
die glimlacht naar mij
als vroeg de ochtendzon
mijn gezicht verlicht
wacht hier niemand

gisteren toch nog maar
in alles wat wij deden
hoorde en voelde ik jou
dacht en zag ik jou
waren wij samen’

nu is dat een schaduw
waaraan ik zonder jou
alleen nog denken kan
terwijl het hart schreeuwt
jou weer hebben mogen

vertel mij daarom dus
wat jou spijt in mij
wat ik kan doen of moet
om in armen weerziend
jou te kunnen sluiten

dat is alles wat ik vraag
een nieuwe kans van jou
om terug te roveren
wat ik liggen liet
is dat teveel gevraagd

want als ik eerlijk ben
ik ben niet wie ik ben
als jij niet naast mij staat
niet in en bij mij bent
als ik mijn ogen sluit

kijkend naar de zon
die opkomt als belofte
aan weer een nieuwe dag
danst daarin de schaduw
van jou verloren liefde

daarom is alles wat ik vraag
een nieuwe kans van jou
om terug te roveren
wat ik liggen liet
is dat teveel gevraagd

regen

rain

vanmorgen
bij het wakker worden
kon ik niet bevatten nog
wat gisteren de avond
mij heeft gebracht

als donderslag
bij heldere hemel
benam jij mij de zomer
door onverwachts opeens
van mij weg te gaan

terwijl ik geven wil
wat en wie ik ben
is het nooit genoeg
of zal het kunnen zijn
om met mij te blijven

pijpenstelen nu
nat van verdriet
regenen mijn ogen
het kussen en de lakens
die wij niet meer delen

eindeloos donker
voelt de leegte
bitter ook de kou
die mij het hart bevriest
nu jij het niet meer warmt

meer dan ooit
ervaar ik het alleen
hopeloos waanzinnig
van niet te weten
wat nog ik beteren kan

het denken aan jou
schuilend in armen
die niet de mijne zijn
het voelt als verraad
omdat je mijn alles bent

wat mij rest is regen
die pin doet
uit op en tegen mij
buien van druppels
die pijn geven en pijn zijn

  • Interpretatie, gebaseerd op “Rain” | The Script | 27 januari 2018

 

hier sta ik

hier sta ik

hier sta ik dan
een oude eik
wiens takken ooit
jong en groen nog
zich verstrengelden
met een appelboom

uit de wortels
van die omhelzing
entten zich de loten
die schuilend eerst
groter groeiend later
uit onze schaduw traden

zo is vol het leven
in het kleine woud
dat wij samen waren
tot rot op zekere dag
ziek en dodelijk
mij mijn liefde velt

in alle seizoenen
zo leerde mij het leven
kan het bladerdak
zacht en lieflijk ruisen
maar ook stormend
het zwiepend slaan

hier sta ik dan
die oude eik
tanden knarsend
om het jonger hout
dat tegen de natuur
van mij gesneden werd

een behouden vaart
dat wens ik jou
naar de overkant
waar eens herenigd
ooit het kleine woud
ons weer ritselen zal

  • Geschreven voor een vader (91) die na zijn vrouw en twee eerdere overleden dochters een derde dochter (67) naar overkanten tijd vertrekken ziet | 24 januari 2018