pakjesavond

rutte

het volk aan de buis gekluisterd
klopt de harten vol verwachting
zou het goede nieuws dan komen
dat zo werd gehoopt en verwacht

het eerste pakje is een vermaning
dat alleen iets meer samen kan
als iedereen de orde houden kan
die het virus onder controle houdt

het gaat goed spreekt sint rutte
maar moet beter pietert de jonge
ons blijft waakzaamheid geboden
anders dweilt de kraan weer open

stap voor stap komt er ruimte
kunnen we bepaald wat versoepelen
zoals scholen weer helemaal open
mits thuis de ouders blijven werken

gesloten blijven nog de feestcafés
zoals ook de sportschool en sauna
restaurant op afstand en beperkt
kunnen net als de terrassen open

complimenten zijn er voor de jeugd
die gevraagd wordt mee te denken
tot samenleven op anderhalvemeter
met slimme antwoorden en suggesties

blij en verdrietige kijken gezichten
de uitgepakte sint en piet dan na
omdat naast bevredigde belangen
velen hun verlangens zien resteren

pakjesavond

  • Verdicht in coronatijd | 20 mei 2020

 

aangedaan

aangedaan

de bakkers bakken zelf bruin
slagers keuren het eigen vlees
kippenfokkers worden geplukt
obers verdrinken hun verdriet
loodgieters verstoppen zich
en de elektricien is geschokt

machinisten het spoor bijster
zien pedicures de nagels bijten
koeriers sjouwen zich breuken
brouwers tappen zich dronken
koopmannen kramen met onzin
en drukkers persen alles uit

wijnboeren schenken puur azijn
zelfstandigen worden afhankelijk
bloemisten verwelken zienderogen
boeren zitten op zwart zaad
naaisters knopen eindjes aan elkaar
en geen mens weet zich nog raad

ouders slaan zich er wel doorheen
kinderen en ouderen zijn de pineut
de meteorologen zijn depressief
de arbeiders zien werkeloos toe
rijken worden de nieuwe armen
en geestelijken geloven het wel

door het tweestrijd zaaiend virus
voelt iedereen zich alles genomen
dus schreeuwen zij moor en brand
als magere varkens levend gevild
de daken hoog van toren blazend
dat het ergste getroffen toch wel
niet de ander maar toch zijzelf zijn

aangedaan

  • Verdicht in coronatijd | 19 mei 2020

de eerste zwaluw

zwaluw

op de route van versoepeling
ontbreken nut en noodzaak
langer nog streng te blijven

zonnig zoals de dagen nu zijn
kondigt zich verdere verruiming
als kleine stap in grote sprong

beperkt wel maar open toch
mogen de horeca en theaters
de bioscopen ook en musea

waar de scholen nu heropenen
zoeken naarstig zich ouders
motivatie voor het puberbrein

als de eerste zwaluw in de zomer
neemt dit ons niet de schaduw
van wat kwam of weer komen kan

nog ontbreekt ons het antwoord
op het zoveel verwoestend virus
dat al talrijk geliefde levens nam

de strijd is pas dan gestreden
als het vaccin kan worden gelegd
in te snel gevulde kinderhanden

de eerste zwaluw

  • Verdicht in coronatijd | 18 mei 2020

wat zij betekent

adri

zie je die mooie vrouw
met dat grijswitte haar
zij bezit mijn hele hart

met de mooiste glimlach
verlicht zij donkere dagen
als miljoenen kaarsen doen

met ogen die overal zien
wat vrolijk of verdrietig is
blikt zij haar liefde rond

met het goudste geduld
strooit zij raad met daad
voor wie dat nodig heeft

ook als wij niet samen zijn
is zij het kostbaarste bezit
waar of wat ik ook doe en laat

geen enkel gedicht of verhaal
vertelt met de juiste woorden
wat haar liefde mij betekent

zij is het allermooiste lot
dat ik ooit trekken mocht
in de loterij van het leven

wat zij betekent

  • Geschreven voor mijn lief, Adri Doodkorte – Oosterom, ter gelegenheid van haar 67ste jaardag | 18 mei 2020

eigen wijsheid

beach

wie zeer begaafd is
blijkt juist nu zwakker
omdat hij die weet
evenwicht zelf bepaald
goochelend met regels
die beter of niet passen

afstand kent hij niet
nog respect voor afspraak
als anderen wegblijven
ontzegt hij zich niet
de vreugde van de zee
waar die het strand kust

in het winkelend publiek
geeft en neemt hij ruimte
als het hem passen wil
grommend en grauwend
ogen gevend aan domheid
die dat niet snappen wil

zijn sterkste zwakte verlicht
draait hij de wind eigenzinnig
in een richting die hem past
omdat hem vanzelfsprekend is
dat anderen de schuld treft
als voor hem spijt te laat is

eigenwijsheid

  • Verdicht in coronatijd | 17 mei 2020

schijngeluk

schijngeluk

wandelend in gedachten
of was het misschien
in gedachten wandelend
wat het ook zijn mocht
vandaag lijkt zo gewoon
een dag zoals normaal

in de schaduw van de zon
op zijn vertrouwde plek
speurt de reiger kikkers
voor het ontbijt of diner
als op weg naar ergens
de mensen hem passeren

in het glinsterende licht
van het water in de sloot
weerspiegelen de wolken
op deze fraaie lentedag
alsof er geen vuiltje is
dat ons verontrusten kan

uit het groene lentelover
klapwiekt plots een houtduif
die het waterhoen opschrikt
dat watertrappelend vlucht
terwijl vogels vrolijk zingen
van eindeloos lijkend geluk

alleen de flarden van gesprek
van wandelaars en fietsers
boodschappen zo nu en dan
de ongemakkelijke waarheid
van het virus dat bepaalt
wat wij beter laten kunnen

schijngeluk

  • Verdicht in coronatijd | 16 mei 2020

wereld op zijn kop

wereld op zijn kop

de wereld van vandaag
is zichzelf niet meer
de ooit verfoeide boerka
is ons eigen masker nu
ten strengste verboden
is het contact met elkaar

corona zet alles op zijn kop
met constante dreiging
ontwricht het de dagen
met abrupte onzekerheid
waarin de oogst van angst
ons tot eenzaamheid wrijft

angst voor het onbekende
regeert het doen en laten
de warm gemeende hand
is nu het grootste gevaar
dat springlevende levens
weggrist met plotse dood

wat gisteren normaal was
is vandaag buitengewoon
houvast blijkt drijfzand
dat de hoop ondermijnt
van de bakens van liefde
die kwetsbaren steunen

de wereld van vandaag
wordt zichzelf niet meer
als dit normaal abnormale
ons nieuwe gewoon wordt
hamstert straks eigenbelang
naastenliefde stiekem leeg

wereld op zijn kop

  • Verdicht in coronatijd | 15 mei 2020

twijfelzaad

twijfelzaad

de morgenzon begeleidend
zingen de vroege vogels
mij de dag mooi wakker

stil geniet ik het concert
tot dan de wekker ontwaakt
met het nieuws van de dag

krachtig gesproken grafieken
door verklaringen overstroomd
verduisteren mij de levenslust

de moed zakkend in schoenen
die ik nog aantrekken moet
sluipt in angst weer omhoog

het bevrijdende lied van hoop
dat wij gisteren nog zongen
dreigt snel schoon te sterven

onvermijdelijk de adembenemend
zal het monster eenieder zijn
die geen afstand houden kan

zo biest de uitvreter het geluk
dat wij innig omgaand met elkaar
volgaarne en welig tieren laten

twijfelzaad

  • Verdicht in coronatijd | 14 mei 2020

het mysterie leven

mysterie

vader van vier kinderen
met geen geschiedenis
van ziekzijn of problemen
in topconditie was hij
zo fit als een hoentje
geen vuiltje aan de lucht
tot corona hem dan trof
die de tijd stil deed staan

wat begon met keelpijn
wat spierpijn en koorts
eindigt in het ziekenhuis
waar in pakken gemaskerd
tegen het slechtste lot
uit de loterij van het zijn
artsen onophoudelijk knokken
voor het behoud van leven

een muur aan apparaten
kan de angst niet breken
voor het onvoorspelbare
dat zo het leven verrast
dat wij nooit weten zullen
wat er te gebeuren staat
dus leef met volle teugen
voor het mysterie over is

het mysterie leven

  • verdicht in coronatijd | 13 mei 2020

kiertje

kiertje

door het voorbeeldige gedrag
van heel het vaderlandse volk
versoepelt ons nu de regering
de strenge regels van onthouding

het binnen opgehokt leven
spoort zich naar buiten
de wegen zijn weer voller
en de drukte groter ook

nu zij de postzegelstraten
even weer verlaten mogen
zijn zij vrolijk en opgewekt
als kinderen in een speeltuin

toch schuilt nog het monster
dat de oorzaak was van alles
in de ongeziene mistige deken
die een hoestbui spreiden kan

blijf dus liever nog bescheiden
nu juist het voorzichtige begin
ons met een onvoorzichtig einde
weer alle deuren dichtslaan kan

kiertje

  • Verdicht in coronatijd | 12 mei 2020