welkom leven

victor judah.png

als de harten zijn veroverd
overwint zij schroom tot leven
dat geprezen en bewonderd
nu in handen ligt van liefde
aan wie het ook ontsprong

vol maakt hij het leven
van zijn mama en zijn papa
als met nieuwe tijd van jaren
eerder dan gedacht verwacht
zich victor judah melden laat

als geen ander klopt zijn hartje
in moeders schoot zijn plekje
waar kwetsbaar hij zich nestelt
naast en tussen groeiend leven
dat eerder al een thuis daar vond

pril als lente die ontluikt
leert meesterlijk hij ons te kijken
naar alles heel speciaal
wat daadwerkelijk en volledig
normaal het leven maakt

puur en kwetsbaar zijn de dingen
die echt ons iets betekenen
onschatbaar zijn van waarde zij
als wij ons daarop richten
met wie en wat wij zijn

dat alles lieve victor judah
en jouw zijn meer nog
maakt net als ieder ander
jou welkom in ons midden
dat daarmee rijker is dan ooit

  • voor victor judah  | geboren 3 januari 2017
Advertenties

Wel, kom dan

Postiljon.jpeg

  • je bent hier altijd welkom – wel, kom dan

mijn ankerplaatsen
voor ontmoeting en gesprek
vind ik in stad en land

reizend langs ’s heeren wegen
zijn de uitspanningen talrijk
die pleisterplaats bieden

altijd welkom hoor
maar je blijf er een cappuccino
een twaalfuurtje wellicht

de rode loper echter
van persoonlijke gastvrijheid
die rolt zich zelden uit

hoe anders is dat
in sita haar domein
het bunnik’s business point

spontaan vanzelfsprekend
verwerkelijkt zij de belofte
die elders van bordkarton is

„hé, hallo, u weer hier?
altijd welkom
gezellig, kom verder
leuk dat ik u zie
wat wilt u drinken?
wat bent u bruin
wilt u iets eten ook?”

haar gul hartelijke genegenheid
warm en onderhoudend
voelt als een geschenk

met ogen die stralen
van passie en van vuur
geeft zij gastvrijheid haar echte betekenis

ik prijs de dagen
waarop ik mij verheug
haar te mogen begroeten

  • een welgemeend ode aan sita, gastvrouw bij Postillion Hotel Utrecht Bunnik | 24 januari 2016

sluitingstijd….

closing time - leonard cohen

closing time – leonard cohen

als in het laatste uur voor sluitingstijd
aan gehaaste kopers een dame vraagt
“wat is uw favoriete kleur…?”
bemerk ik dat het overkomt als gezeur…

als een half uur voor sluitingstijd
beginnend met eens smoes
een bediende mij donker vorsend
duidt op de tijd in het verschiet
weet ik dat hij niet mij
maar slechts de klok bekommert

als een kwartier voor sluitingstijd
terwijl de lichten dimmen
het stof al wordt gezogen
klinkt voor de laatste kassa al de bel
terwijl de luiken buiten
het vrolijk welkom van de ochtend
in kerkerzwart doet vervallen

als in de laatste vijf minuten
verhalend wat de avond brengen zal
zich jassend personeel de sleutels rinkelt
applaudisseren zij de dag ten einde
terwijl mij met veel gewild onthaal
dwingende ogen buiten salueren

als na sluitingstijd
in het snel stillend duister
ik zie u graag een andere keer”
de vloek van het afscheid echoot
zie ik in de leegloop van de stad
die mij met zwart gordijn van kille nacht
als de dood omarmd
de warme begroeting van de tijd

het is tijd – de hoogste tijd
….om naar huis te gaan….
waar begerend en bekorend
mijn muze mij welkom heet