hopeloos eenzaam

eenzaam.png

zittend achter het glas
van de altijd lege kamer
verveelt de regen mij
die saai de uren maakt

niksend hang ik rond
de zondag verspillend
die als zovele dagen
zich nat verdrijven laat

terwijl er niets gebeurt
knaagt stilletjes vragend
mijn geweten en gemoed
wat of ik nou toch doe

veel te snel en veel te ver
rijd ik in mijn auto rond
om de zin van eenzaam
te verzetten en verdrijven

terwijl ik mij verwonder
wachtend op wetend niets
over de blauwblauwe lucht
zie ik slechts de gele citroen

draaiend met mijn hoofd
op en neer en om
is gewoon alles wat ik zie
een boom vol citroenen

geel en zuur stortvloed zij
zware wolken in mijn hoofd
die meer nog dan daarvoor
mij verder buiten sluiten

ik wil schreeuw ik niet
dat mij dit kan gebeuren
terwijl toch alles wat ik zie
die boom is vol citroenen

gisteren nog droom ik nu
vertelde ik jou in mijn armen
over een blauwblauwe lucht
die nu geel en giftig regent

  • Mijmering over eenzaamheid | Tweede Paasdag 2018 – 2 april 2018
Advertenties

teveel gevraagd

teveel gevraagd.png

wachtend op iemand
die glimlacht naar mij
als vroeg de ochtendzon
mijn gezicht verlicht
wacht hier niemand

gisteren toch nog maar
in alles wat wij deden
hoorde en voelde ik jou
dacht en zag ik jou
waren wij samen’

nu is dat een schaduw
waaraan ik zonder jou
alleen nog denken kan
terwijl het hart schreeuwt
jou weer hebben mogen

vertel mij daarom dus
wat jou spijt in mij
wat ik kan doen of moet
om in armen weerziend
jou te kunnen sluiten

dat is alles wat ik vraag
een nieuwe kans van jou
om terug te roveren
wat ik liggen liet
is dat teveel gevraagd

want als ik eerlijk ben
ik ben niet wie ik ben
als jij niet naast mij staat
niet in en bij mij bent
als ik mijn ogen sluit

kijkend naar de zon
die opkomt als belofte
aan weer een nieuwe dag
danst daarin de schaduw
van jou verloren liefde

daarom is alles wat ik vraag
een nieuwe kans van jou
om terug te roveren
wat ik liggen liet
is dat teveel gevraagd

als dingen anderen

anderen.png

tollend de gedachten
herhalen van uur tot uur
zich de herinneringen
naast de zorgen ook

in moeilijke tijden
als je vast wilt houden
wat jou innig lief is
is het lastig slapen

hopeloos is het denken
als het weten onontkoombaar
stil onzegbaar dat fluistert
wat jij niet horen wilt

geïnspireerd door de liefde
waarin jij je wortels weet
wil je allemaal samen
het leven vieren toch

waar dat weten aandringt
anderen nu de dingen
die meer dan ooit daarom
de momenten tellen doen

  • mijmering over vreugde, verdriet en afscheid | 26 december 2017