samen samenzijn

happy new year

de hora ruiend op het einde
ziet van oud naar nieuw
op versleten laatste benen
reikhalzend het jaar uitzien
naar blanco nog de nieuwe tijd

met daar aan de overkant
sterren stralend ons herinnerend
die vele vrienden en vriendinnen
de ouders ook en de kinderen
die ooit ons de weg plaveiden

met dankbaar vol de knapzak
voor hen die ons van waarde zijn
die ook wij betekenen mogen
omdat ieder is die hij wezen mag
altijd anders en daarin juist gelijk

met de wijze lessen van gisteren
na vandaag kompas voor morgen
fluisteren wij elkaar de ware opdracht
dat niet het geluk meer zoeken is
maar het zijn van wie je bent

met vol verwachting ook de harten
dat wij met respect en liefdevol
hatend onbegrip wieden mogen
dat opnieuw het goede zegeviert
over wat ons steeds verdelen wil

met het verleden als de uitdaging
die ons als lantaarns de weg verlicht
waarop elke dag weer kansen liggen
niet om voornemens te hebben
maar om ons denken ook te doen

met kleurrijk als de mensen zelf
het palet van kans en perspectief
tellen niet langer meer de dagen
doch de dagen die ons tellen
door de ontmoetingen met elkaar

zo stilstand in de laatste dagen
van voorbij vliegend de tijd
halteren wij voor vertrekken klaar
met onze wens voor iedereen
in het nu nog jonge jaar

dat wij meer dan ooit
wederkerig zien en kijken
vertellen ook en luisteren
van om naar en met elkaar
opdat wij samen samenzijn

  • Kerst- en nieuwsjaargedachte en wens 2017/2018 | 15 december 2017
Advertenties

waar de tijd stil lijkt te staan

daar waar zij stil lijkt te staan
doet de tijd van het jaar
ons even halteren
wijlen wij terug
naar voornemens en wensen
die vervliegend vervagen
in ons theater van tijd

daar waar zij stil lijkt te staan
spiegelt de tijd van weleer
ons het weten tot begrijpen
dat grenzen niet kunnen bestaan
dat wij alleen kunnen sprankelen
tot stallende herberg voor leven
als de passie voor elkaar ons laaft

daar waar zij stil lijkt de staan
wakkert de tijd in verschiet
ons het halzend reiken
naar pozen in perspectief
die in het zicht op morgen
een toekomst venstert
die lonkend de armen spreidt

daar waar zij stil lijkt te staan
ontsluiert het nu van de tijd
het fonkelend besef
dat verlangen naar eendracht
de wens het te beleven
ons tot daden daagt
die doen wat wij dromen

dat wij
van minuten die jaar zullen worden
voor de kinderen van onze kinderen
hoe genaamd ook
voor Boaz, Emily en Max
onze vleugels mogen spreiden
om zo voor hen
de vlucht te keren
van elkaar weg
naar elkaar toe

dat wij
elkaar mogen vinden
in de hartstocht van het doen
in elkanders ogen
houvast mogen hebben
in elkanders handen
elkaar mogen verstaan
met of zonder woorden

dat is onze wens
voor de nieuwe tijd
die wij nu ‘16’ dopen
en zelfs nog ver daarna

  • kerst- en nieuwjaarswens | december 2015

waar de tijd lijkt stil te staan