geef acht

Geef acht!.png

hoera hoera hoera
voor de achtste keer
vieren wij vandaag
jou en jouw jaardag

ooit een erwtje zo klein
groeide de tijd jou
via een kruipende peuter
tot een wiel rennende knaap

groter groeien is leuk
naast lastig bovendien
omdat je alles wilt mogen
wat kleintjes en groten doen

zo is het best wel lastig
omdat zowel die hele grote
als ook de kleine broer
van Boaz en Noa te zijn

de uren en de dagen
dat wij je horen en zien
zijn soms als draakje vurig
maar ook stil en verongelijkt

meestal echter ben jij
worstelend met het een
terwijl je het ander verlangt
vriendelijk vrolijk en ondeugend

in je beste element
ben je als boertje van buiten
als je bij marian en felix
de schaapjes hoeden mag

stralend span jij de spieren
als ben je een heuse atleet
die dankzij de bootcamp
een hunk met sixpack kweekt

handig blijkt dat ook
nu jij beter nog dan opa
op slechts twee smalle latjes
van de bergen skiën kunt

naast op school dat vele
wat je leren moet of mag
wordt je alsmaar slimmer ook
door het lezen en het rekenen

leuker blijft het spelen
met lego vol techniek
waarmee jij tot in detail
vernuftig alles bouwen kunt

en als dan om jou heen
de wereld te druk wordt
is er altijd nog dat schermpje
waar jij je achter verschuilen kunt

bepakt met een raketrugzak
druk je vingervlug de knoppen
die jou vechtend of schietend
van hay day naar boom beach surfen

dat alles vieren wij vandaag
met een dikke knuffel en hoera
voor joshua die leuke gast
van wie oma en opa mogen zijn

van harte

 

 

  • Geschreven ter gelegenheid van de 8ste jaardag van Pieter Paul Joshua Doodkorte | 7 december 2018
Advertenties

ninjago hieperdepiep

ninjago.png

lief ondeugend groter
zeven jaar is hij gegroeid
het muisje bij het eten
verstopt onder opa’s tafel
viert vandaag een feest

op eens verfoeid de school
pleziert hem nu het leren
van toveren met letters
die hij zelf nu schrijven kan
tot rekenen met cijfers

voor muisje nooit genoeg
zijn de dagen gauw te kort
de xbox en het lego immers
naast digitaal het ipad-spel
vragen aandacht toch en tijd

de tandjes wisselend
danst en speelt het binkie
met noa als de grote zus
en boaz als de kleine broer
vrolijk de familie fuivend

het lastigst om te nemen
zijn de drempels en de rafels
van willen wat je niet mag
dan wolkt de hemel zonnig
tot donderend boos verdriet

met ook voor de piste
het eerste diploma al op zak
neemt hij skiënd en slalommend
de vele pieken en het enkel dal
die hem het leven kleuren

lief ondeugend groter dus
viert hij nu zijn jaardag
met slingers en ballonnen
taartjes ook en cadeaus
terwijl wij van harte zingen

hieperdepiep
HOERA!

  • Geschreven ter gelegenheid van de 7de jaardag van Pieter Paul Joshua Doodkorte | 7 december 2017