wat jij ons bent en blijft

schim.png

verbazend ontroerend en ontwrichtend
hoe van de ene op de andere minuut
ons mysterieus het leven veranderen kan

de ene dag gezond en vol verwachting
onheil verdriet en afscheid voor eeuwig
als gevolg van dodelijk een ziekte of ongeval

plots en zomaar kun je niet meer zijn
niet meer doen wat je altijd deed
omdat je nooit meer wakker wordt

de herinneringen aan wie jij ons bent
zijn als in de rivier van mensheid
de stroom verleggende steentjes

dagen in en uit van minuut tot minuut
blijven zij zo vierend ons vertellen
wie jij ons bent geworden en blijven zult

  • Mijmering | 10 februari 2019

Advertenties

vol leven

maria.png

de agenda van het leven
was ons voller dan volst
dankzij de liefdes en de naasten
die ons het leven vieren lieten

in het nu elkaar weten
aan de overkant van de tijd
zullen wij steeds weer genieten
van de langzaam groeiende berg
van opdiepende herinneringen
die gelijk herontdekte brieven
zich steeds opnieuw lezen laten

die kunst van herinnering
zullen wij leren beteren
door almaar nieuwe beelden
die als afgestofte filmopnamen
ons blijvend bij elkaar brengen
als steeds weer nieuwe exposities
in onze ramen van herinnering

in het licht van ondergaande zon
zijn zij een levende muurtekening
in tegeltjes zich uitvergrotend
die het verlangen naar toen wakkeren
zoals ons de seizoenen van de liefde
ooit van pril groen tot zonnig goud
ons een onverbrekelijke band smeedden

met elke herinnering als fonkelnieuw
blijven wij ook nu naast elkaar lopen
liefdevol ons vastbijtend in elkaar
zoals de eerste verkenning van toen

de agenda van ons leven
laat jij ons zo voller dan vol
dankzij de liefde en de nabijheid
die jij ons steeds weer vieren laat

  • Geschreven in herinnering aan Maria van Ginneken – de Nooijer | 31 augustus 1951 – 3 februari 2019

steeds weer herinner jij mij

eindeloze spiegel.png

steeds weer mag ik jou genieten
in de langzaam groeiende berg
van opdiepende herinneringen
die gelijk herontdekte brieven
zich steeds opnieuw lezen laten

steeds weer wordt ik beter
in de kunst van herinnering
door almaar nieuwe beelden
die als afgestofte filmopnames
mij blijvend terug bij jou brengen

steeds weer nieuw is de expositie
in het raam van mijn herinnering
die in tegeltjes zich uitvergroot
tot een levende muurtekening
in het licht van ondergaande zon

steeds weer is het die verbeelding
die het verlangen wakkert naar toen
de seizoenen van wederzijdse liefde
van pril groen tot zonnig goud
ons nooit ouder leken te maken

in de eindeloze rij van kunstwerken
die jij mij zo dagelijks bouwen blijft
voelt elke herinnering als fonkelnieuw
zoals de eerste verkenning van toen
liefdevol wij ons vastbeten in elkaar

  • Mijmering | 26 januari 2019

het is goed – zo

het is goed zo.png

nu de dag is gekomen
zijn er natuurlijk tranen
om het verlies
van samen leven vieren
verdrietig en boos ben ik
om de verloren strijd
voor en met elkaar

en toch
door alles heen
overheerst dankbaarheid
voor het doorgegeven leven
dat jij door de jaren heen
tot een eigen toekomst
met drift en passie knutselde

dus als jij ons huilen ziet
zijn het de druppels van geluk
dat jij als fortuin achterlaat
een schat op onze schouder
die voelt als jouw hand
die helpt en bemoedigt
bij het verder gaan

wij voelen, ruiken en proeven
als in dagen van hoogtij
jou en wat jij ons laat
gelijk jouw stralende ogen
ons dwingend zeggen
teder stil te staan
bij dat wat het is

goed – zo

  • geschreven bij gelegenheid van het overlijden van luise marie kampedellis – van delft, 11 september 2016

klaproos ‘herinnering’

in flanders field

in flanders field – klik op plaatje voor de song

om de wereld te herinneren
aan in strijd gevallen leven
steken jaarlijks in het groen
rode rozen hun koppen hoog
opdat wij niet vergeten
het groot verdriet
van dagen in ellende
die wij moeten herinneren
omdat voorheen men gelukkig was

loop dus dit opium van vrede
niet stilletjes voorbij
maar klap voor deze vrienden
die stout gehoorzaam aan het gezag
hun bloed voor ons vergoten
waarmee de kollen van geweld
als ruige bastaarden werden verdreven
om de orde te herstellen
die ons de rust tot leven geeft