fataal verborgen

onzichtbaar dodelijk
onzichtbaar als een sluipschutter
worden de mensen benaderd
om dan aangeraakt te worden
gelijk kleintjes tikkertje spelen
met een onverhoedse handdruk
een zoen of een kus op de wang
als het niet met een niesbui is

de samenleving raakt ontredderd
door gezaaide verbijstering en angst
waar het monster niemand ontziend
onder de leden van de mensen kruipt
die zich de adem benomen voelen
wanneer de dood het leven verstikt
dat zich door ons zo graag vieren laat

Onzichtbaar dodelijk

  • Ver-dicht in corona-tijd | 24 maart 2020

afstand

afstand

al belemmert ons de afstand
de ruimte die wij laten moeten
elkaar de wang of rug te strelen
ver weg houden wij elkaar dichtbij
omdat juist de afstand ons sterkt
voor de toekomst die komen gaat

nu klein voor ons de wereld wordt
bouwen wij een brug naar elkaar
met een boeket kleurrijk geurend
van samen gemaakte herinneringen
uit de tuin van liefde en vriendschap
die ons ook nu loslatend vasthoudt

afstand is als gisteren een omhelzing
van in lentezon fladderende vlinders
die ons vandaag als boodschap geeft
dat de opperste vorm van pure liefde
niet elkaar in de armen drukken is
maar het op afstand houden van elkaar

afstand

 

  • Ver-dicht in corona-tijd | 23 maart 2020

het goede hamsteren

hamsteren

woekerend zamelt het volk
heel gewone maar ook rare
dingen die wij gewoon nog
ons alle dagen kopen kunnen

onderwijl vechten medici
met alles wat zij hebben
voor gezondheid en leven
van mensen jong en oud

aangedaan door het virus
dat ons en onze economie
het gewone doen en laten
naast ook de adem neemt

niet aflatend is hun inzet
hoewel zij zelf het meest
aan de gevaren blootstaan
van het grimmig monster

zo knokken zij voor behoud
van leven en een toekomst
waarin wij hamsteren mogen
dat ons echt betekenis geeft

houdt dus de kofferbak vrij
voor het valies van vreugde
dat zich weer volstromen laat
als wij straks elkaar omhelzen

gewoon de dagelijkse dingen
die ons de herinnering rijgen
van wat ons het duurste is
er met en voor elkaar te zijn

het goede hamsteren

  • Ver-dicht in corona-tijd | 21 maart 2020

samen alleen

alleen samen

terwijl ik hier zit
zonder jou
zit jij daar
zonder mij
zo reizen wij ieder voor zich
door de achtbaan van deze tijd
ondertussen speelt op de radio
in vele landen tegelijkertijd
voor iedereen die het horen wil
ter bemoediging een oud lied
dat ons helpt te navigeren
door de dagen van isolement
waarin wij op afstand slechts
elkaar de handen reiken kunnen

zacht of oorverdovend hard
ieder op zijn eigen sterkte
zingt of neuriet het bekende lied
dat wij nooit alleen lopen zullen
door welke storm dan ook
dat wij nooit alleenstaand zijn
zelfs niet in donkerst donker
want als dit alles voorbij is
zal een zoet en zilveren lied
van leeuweriken en pure liefde
ons als voorheen weer omarmen
dus zit ik hier zonder jou
zoals jij daar zit zonder mij
maar reizen wij samen alleen

Presentatie2

  • Ver-dicht in corona-tijd | 183 radiostations in Europa hebben vrijdag 20 maart om 8.45 uur het nummer You’ll Never Walk Alone gedraaid. Het idee kwam van 3FM-dj Sander Hoogendoorn, die tijdens de coronacrisis nadruk wil leggen op saamhorigheid.

dag gerrit, dag kerel!

krijt

  • overweging, geschreven voor gerrit krijt

Tijdens de opening van de tentoonstelling voor de kunstlobby op 29 mei 1999 werd ook stil gestaan bij het afscheid dat de leden van DE KUNSTLOBBY moesten nemen van het zeer gewaardeerde lid Gerrit Krijt. Gerrit, 70 jaar werd hij, had een groot aandeel in het werk van DE KUNSTLOBBY. Nooit op de voorgrond tredend, en altijd nadrukkelijk bezig. Hij onderhield onder meer de contacten met de kunstenaars in het Hotel Golden Tulip, hield de voorbesprekingen en was aanwezig bij het wisselen van de kunstwerken.

Gerrit was zelf beeldend kunstenaar en musicus. Vele jaren was hij actief als klarinettist bij verschillende en grote professionele orkesten, waaronder het Rotterdams Filharmonisch Orkest. Na zijn pensionering heeft hij zich vol overgave geworpen op de schilderkunst. Hij schilderde op een abstract expressionistische wijze, kleurrijk en dynamisch. Enkele van zijn werken werden door het gemeentebestuur van Capelle aan den IJssel aangekocht.

motorolie

motorolie

het land probeert te begrijpen
wat corona toch betekenen gaat
voor ieders gezondheid allicht
dat natuurlijk op de eerste plaats

maar dan het werk toch en de baan
zal die de crisis overleven kunnen
of ons huis en het verdere bezit
wie zal dat dan betalen moeten

nog is dat alles niet verwerkt
als de regering en haar partners
in woord gebaar en documenten
de hand uitreikt naar eenieder

wetten en regels zijn uitgewerkt
waarover zich anderen buigen
die nu ingewerkt moeten worden
om het handen en voeten te geven

nu de middelen oneindig lijken
is het doel heiliger deze keer
zo bezweren zij angst en onrust
bij de bazen en het werkend volk

controle-arm en vrij van bureaucratie
halen wij zo uit onze diepste zakken
omwille de reanimatie en ter redding
voor de economie het beste medicijn

motorolie

  • Verdicht bij de handreiking (in verband met de corona-epidemie) van de regering aan het bedrijfsleven en de inwoners van ons land | 18 maart 2020

recht uit het hart

hart

met altijd ter bemoediging
de zweem van een glimlach
om de hoeken van haar mond
staat zij dag en nacht klaar

met soms de ogen klein
van steeds vaker overgeslagen
de slaap die rust moet geven
blijft zij zorgzaam wakend

in stilte huilt het lief hart
de tranen die roodomrand
haar ogen schaduw geven
als de strijd verloren wordt

kalmerend zijn de woorden
die zij zacht maar heel beslist
als een moederkloek hoedend
spreekt tot zieken en naasten

met haar altijd nijvere aandacht
urenlang en altijd bij de hand
voor wie nood aan adem heeft
of gewoon een extra warme deken

met een klopje op de schouder
of zo nodig een begrijpend knikje
staat zij eindeloze uren klaar
voor ieder die dat nodig heeft

altijd vriendelijk en beschermend
troost zij met haar aanwezigheid
recht uit het professionele hart
tot angst en ziekte zijn verdwenen

recht uit het hart

  • Voor de verplegers en verpleegsters die onafgebroken de strijd leveren van leven tegen dood | 17 maart 2020

leven tegen dood

leven tegen dood

in een wereld vol en bol van paniek
bestrijden ze met duizenden de dood
met niet aflatende passie en aandacht
schouder aan schouder werken zij
om de zorg en ellende weg te nemen
door zichzelf eraan bloot te stellen

geen patiënt komt ooit alleen
want het hartstochtelijk gewilde leven
reist altijd met iedereen mee
naast ook de gevreesde dood
die ieder voor zich zegevieren wil
door de ander dus te verslaan

met dienstbaarheid als drijfveer
staan zij dag en nacht klaar
de broeders en de zusters
naast doctoren en verpleegkundigen
om het ziekelijk verderf te bestrijden
dat de dood op hun schouders jukt

onderwijl ook zoeken zij ter bestrijding
naar een passend medicijn als antwoord
om de infecties te weren en te bannen
die van klein maar jong tot groot en oud
de harten vullen met hoop en vrees
op het volle leven of het definitieve einde

Leven tegen dood

  • ode aan (wereldwijd) de hulpverleners in de strijd tegen covid-19 (het corona-virus) | 16 maart 2020

De ogen van je verbeelding

verbeelding

  • passages uit openingsspeech de kunstlobby, capelle aan den ijssel, 29 mei 1999

Waarschijnlijk kent u hem wel. De slagzin van Rijkswaterstaat: “Sta eens even stil bij het werk aan de weg!”

Waar we stilstaan bij het werk aan de weg is er, vaak, vooral de irritatie over het oponthoud, de drukte. Niet of nauwelijks nemen we de geboden tijd om door al die drukte en dat gekrioel van mensen en machines heen te kijken. Jammer is dat. Zó genoegen te nemen met de werkelijkheid zoals die zich op her eerste gezicht aandient. Want er valt zoveel meer te beleven, als je oog hebt voor wat daar werkelijk wordt gerealiseerd. Eerst dan zie je hoeveel boeiender en rijker dat wat mensen maken is. Want ware kunstwerken zijn het; als je goed kijkt. Technische hoogstandjes, fabelachtige planningen en creatieve oplossingen worden op vakkundige wijze gecombineerd. Dat blijkt bij nader inzien, op het tweede gezicht. Dat blijkt, wanneer we de werkelijkheid bekijken door de ogen van onze verbeelding.

De wereld om je heen kun je op zeer verschillende manieren bekijken. Je zienswijze kan nuchter zijn.

Heel zakelijk verschijnt alles op je netvlies. Een boom is een boom, een huis een huis, een straat een straat. Maar behalve prozaïsch, kan je visie ook poëtisch zijn. Behalve over de kracht van de nuchterheid, beschik je ook over de kracht van de verbeelding. Om je verbeelding te laten spreken, hoef je geen dichter of kunstenaar te zijn. Of we zijn het allemaal! Onze verbeeldingskracht hoort bij het mens-zijn. Ze maakt deel uit van onze uitrusting. Maar we moeten dit vermogen wel regelmatig benutten. Anders verslapt het, slaapt het in.

 

 

 

 

 

 

 

Blootgeven

blootgeven

op het unieke moment dat
– eigenschap van tijd –
nooit weer zal komen
voel jij de drang
– emotie zo je wilt –
tot het geven van uiting
aan dát, wat jóu bezielt

en je geeft jouw eigen vorm
aan dát, wat jij
– met woorden anders misschien –
wilt zeggen

tegen jezelf of
– die het zien, horen of voelen wil –
ieder ander

ze zijn deel van jou
– die uitingen –
van jóuw persoon
van jóuw geschiedenis

zij vertellen
– in stukjes en beetjes –
over jou
de mens die jíj bent

jaren later zelfs
als jij
– door tijd en ervaring gevormd –
soms wel eens denkt
heb ík dat gemaakt

weet dan
wat jij maakt
ooit
is blijvend
een deel van je zelf
jouw eigen ik
ooit

wat jij maakt is dat
waarmee jij
voor de ander
jezelf
soms even maar
– al dan niet begrepen –
blootgeeft

  • overweging geschreven voor de kunstlobby, april 1996