voltooid leven

voltooid leven1.png

voltooid leven

neem mij mee
kleine engel
in het doen en laten
hier ben ik voltooid

mijn vleugels zijn sterk
genoeg om te vliegen
van het tijdelijke nu
naar eeuwig zijn

hier ben ik
mijn koffers gepakt
dankbaar en tevreden
klaar in het nu

neem mij mee maar
naar de overkant
waar ik plaatsneem
in eeuwige herinnering

neem mij engel
op je vleugels mee
naar het altijd durende
waar ik ben die ik was

  • overweging naar aanleiding van een overlijden

wat armoede brengt

armoede6.pnghet weten
dag in dag uit
van de keuze
doe ik dit
dan dat niet

de angst
dagelijks
voor de bode
die aan onbetaald
de nota’s herinnert

de verlegenheid
telkens toch
naar de kinderen
die niet mogen
wat anderen kunnen

de gene
altijd nog
voor de rafels
en de randen
die jou kleden

de schaamte
elke keer weer
als enkel nog
jou en de jouen
de voedselbank rest

het gevoel
steeds opnieuw
dat je staat
buiten het spel
van samen leven

dat voelen en weten
deze angst en schaamte
die verlegenheid en gene
dat is armoede
die ons beschamen moet

verdeel en heers

wolf

waar schone schijn spiegelt
kooit roddels zaaiend
heerszuchtig de leider

waarheid pikkend
bedriegt hij leugenend
de een met de ander

hooghartig en zwart
speelt hij zijn mensen
op tegen en uit elkaar

zo touwtjes trekkend
speelt koning heers
het marionet verdeel

waar zijn succes kraait
nestelt dit koekoeksjong
zich met andermans veren

  • Verdeel en Heers is het aloude spel dat – blijkens de vele verhalen in mijn dagelijks werk – nog steeds wordt gespeeld om over de mensheid de controle te behouden met leugens, list en bedrog

zahnstraat 10

zahnstraat-10

  • ode aan mijn angerse jeugd

een goed glas wijn
naast blond schuimend bier
de sigaret voor hem
een sigaar voor mij

van zestigers nu
zijn wij jongetjes weer
van zes en zeven
als het angeren van toen
ons ter tafel komt
stromen de verhalen
rijker nog dan alcohol
over de tijd van toen
die even nu weer is

op kolenhok gezeten
happen wij ze
de brokken brood
met reuzel of kaan
lachen wij met moeke
die bakeliet met draaischijf
bij ons bellen moet
want alleen bij notabelen
nog hangt een telefoon

de glazen weer gevuld
kijken wij elkaar
met glimmende ogen
naar een volgend verhaal

weer genieten wij
in korte broek
van onbezorgde jeugd
als aan de zahnstraat
naast een ballentent
voor het ouderlijk huis
de kermis schommelt
die ‘s avonds ons
niet slapen laat

opnieuw grasduinen
langs het kerkhof
van de heilige bavo
wij uiterwaarden in
met achter ons
een haastige bolderkar
illegaal daarin laden wij
wat waardeloos doorgedraaid
de boeren storten

het derde glas
lest de dorst
maar stilt niet de honger
naar meer van toen

nog een keer
zamelen wij het zilver
dat ons in flessen
de melk en yoghurt dopt
opdat de nonnetjes
van kerk en kleuterschool
in verre oorden
die wij niet kennen nog
hun missie kunnen doen

na het middageten
klauteren nogmaals wij
voor het wekelijks ritje
op schillenboer ’s tractor
die van huis ons
tot school meenemen zal
waar wij moeten springen
omdat nooit hij stoppen wil

bij een volgend glas
stoken wij opnieuw
naast in de tabak
het vuur van herinnering

waar in het stro
pa zijn aardbeien kweekte
in moestuin met konijnenhok
struinen wij doorheen de heg
terug naar de ruïne
van ooit de dorpsschool
waar tussen netels en cement
wij kevers en salamanders jagen

weeral hervinden wij ons
tussen varkens, koeien en paarden
in kasteelse stallen
rondom welke ijzer heint
waaraan in witte letters
diep rood gedrukt
het roode wald
haar naam in letters schalt

de wijn en het bier
maken geest en tongen los
als wij het jeugdig pad
stil zeker verder gaan

terwijl uit zahn’s winkel
wij het zoethout kauwen
dat naast dropjes en kaneel
hij voor centjes verkoopt
staan blozende wangetjes
aan de voet van de molen
die melig ons wit bestuift

de broden daarvan
halen wij op vrijdag
met tienen tegelijk
bij van kol de bakker
tegenover van pippel
de boerderij met café
waar lachend de borreltafel
van meester doodkorte
zijn elftal viert

een laatste slok knipoogt
als dronken van geluk
de ochtend ons
tot afscheid dwingt

  • flarden van herinnering aan mijn jongste jaren (eind jaren vijftig/begin jaren zestig) in Angeren (bij Huissen), Gelderland

gelijk een legodoos – van harte

img_6338

jij ravot
jij legoot
en jij zwemt

jij kwekt met noa
jij kwakt voor boaz
jij snavelt heel wat bij elkaar

jouw wereld reikt verder steeds
van het kleine wiegje ooit
naar basisschool en skipiste nu
van ballorig ook tot disneyland

je mag en wilt méér
langer opblijven ook
en televisie kijken
of computerspelletjes spelen

jij boost verongelijkt
als jouw bouwplan wordt verstoord
‘ga maar vast eten’
ik kom wat later – of een keertje niet

jij slaat in het water geen flater
zwemt als een vis
met nu al in de hand
de diploma’s a en b

van minuut tot minuut
batte jij het leven
gelijk een breakdancer
met moves en grooves

jij gaat op en neer
als een echte acrobaat
van groot geconcentreerd
tot heerlijke dwarse kleuter

jij wordt zelfstandiger
naast eigenwijzer ook
zoekt driftig soms de grenzen
met grote mond en tegenspraak

jij bijt je tanden stuk
op de letters en de cijfers
die onstuitbaar nieuwsgierig
jij nu lezen en schrijven leert

jij bent van horendol tot muisstil
als jij papa en mama daagt
die na vandaag jouw jaren
niet meer tellen op een hand

jij pieter paul joshua
jij bent wie jij bent
een doos lego gelijk
een knuffelbeertje ook
waarmee wij vandaag
en alle jaardagen hierna
om wie en wat jij bent
het leven feesten
van harte

  • geschreven voor (kleinzoon) pieter paul joshua doodkorte ter gelegenheid van zijn zesde jaardag, 7 december 2016

de overstap

jan chris.png
muziek: de steen – bram vermeulen

leven zo zeg jij ons
moet je durven dromen
zonder het nu te vergeten
want voor je het weet
is dat voorbij

het is moed hebben
lef om te geven ook
wie je bent en wat je hebt
de sprong ook durven wagen
naar het onbekende

de overgang
naar de overkant
leer jij ons
kent geen juist moment
is geen afscheid ook

een overstap is het
naar de oneindige reis
van jou horen en zien
naar jou kijken en luisteren
van het hoofd naar het hart

het is een startpunt slechts
waar jou het pad van leven
ons zichtveld voorbij
voorbij de einder voert
naar eeuwig blijven

ons de vezels koesterend
als mooiste helft van geluk
huis jij als wie je bent
vanaf nu tot altijd
in de ziel van ons zijn

waar soms wolken ons treuren
zul jij daar ons spiegelen
dat mindere dagen er zijn
om met blozende zon
de betere mooier te maken

vanaf de overkant krui jij zo
met de koffers van dat weten
ons stil luidruchtig de rugzak vol
want jij laat niets en niemand achter
omdat eeuwig nu jij met ons meereist

  • Voor Jan Chris Roosenberg | geboren op 1 januari 1940 en op 25 november 2016 overgestapt van het nu naar het eeuwige

kleine vriendelijke reus

boaz.png

lieve boaz

vandaag de dag race jij
door tuin en woonkamer
gelijk een junior verstappen
in jouw loopstoel door de wereld
terwijl het net nog lijkt
dat wij jou – als jongste spruit
ons de levensboom zagen verrijken

de eerste maanden al
bewees jij de betekenis
van de jou gegeven naam
spannend als zij waren
door dat kleine gaatje
dat kennelijk een engeltje
in jouw hartje niet zag

nu beschouw jij jouw wereld
aandachtig waarnemend soms
maar net zo makkelijk
schetterend en schaterend
met twinkelende oogjes
als jouw broer en zus
je in hun spel betrekken

de tijd van flesjes
voorlopig althans
is nagenoeg verleden tijd
je knuist en lepelt nu
prakjes van fruit en wortel
of – liever nog –
oma’s korstjes brood

sprankelend levendig ben je
als quasi nonchalant
met steelse blik naar opa
jij de restjes laat verdwijnen
in de altijd dienstbare bekkies
van ollie en duuk
jouw trouwe hondenwacht

met die kat-uit-de-boom-kijk blik
waarmee jij rustig studeert
wat kennelijk de bedoeling is
stoei je brabbelend kletsend
met jouw beentjes en voetjes
waarmee je naast trappelen
ontdek je – ook kruipen en lopen kunt

elke dag komen er dingen bij
zien wij hoe jij groter groeit
onze kleine vriendelijke reus
stouwen wij het geluk dat jij straalt
in onze rugzak van dankbaarheid
die ons rijker maakt dan rijk
en harder dan hard zingen doet

hij leve lang – hoera!

  • ter gelegenheid van de 1ste verjaardag van Boaz Antonie Sebastiaan Doodkorte | 15 september 2016