liefde is als…

liefde is als.png

liefde is als schommelen
samen in een schuitje
op en neer – hoog en laag
op het ritme van de hartslag
voor en om elkaar

liefde spiegelt
meer dan uiterlijk
de innerlijke pracht
die de een voor de ander
het hart kloppen doet

liefde is een ademtocht
die huid en hart streelt
met voor elkaar de belofte
in goede en slechte momenten
er simpelweg te zijn

liefde is de vonk
die van begin tot eind
voelt als bij het begin
de belofte van vervulling
in en bij elkaar

liefde is de duizeling
tussen vervulling en gemis
waarmee zij gelukkig zijn
die oprecht dat aandacht geven
wat de ander bewegen doet

  • ter gelegenheid van Valentijnsdag 2017 | 11 februari 2017

altijd valentijn

valentijn2.png

wanneer eens per jaar
cupido als valentijn
pijltjes strooit als bommen
voor een beetje liefde
in onze harten en hoofden
als verbindend antwoord
op wat mensen verdeelt
maakt hij wat ons verschilt
van youssef tot marlies
tot wat het werkelijk is

dat die pijlen jij en ik
liever dan bommen
granaten en haat
het hele jaar rond
hartstochtelijk gemeend
elkaar vuren mogen
opdat valentijn feesten
niet maar een dag duurt
maar alle dagen ook daarna
voor altijd en eeuwig

  • valentijnswens 2017 | 11 februari 2017

gelukkig ongelukkig

gelukkig ongelukkig.png

weet je
van jou de herinneringen
zijn in goede tijden
mij tot vreugdevuurtjes
lichtpuntjes ook zijn het
als bij momenten ik
somber of verdrietig ben

telkens weer
mis ik dan toch
jouw hand in de mijne
de lieve kroeltjes ook
langs wang of in het haar
terloops gegeven

telkens weer
omheen mijn schouders
mis ik dan jouw armen
die tegen het alleen
mij een schuil bieden

telkens weer
mijn naampjes ook
waarmee jouw liefde
doorheen de jaren
mij kozend vierde

telkens weer
mist de hartstocht
vluchtig of intiem
die ons verbond
het nieuwe leven schonk

gelukkig ongelukkig
vier ik met dat gemis
in goede en slechte dagen
van jou de herinneringen
tot vuurtjes van vreugde
en puntjes van licht
als momenten dat vragen

  • in dankbare herinnering aan mensen die anderen betekenen | 7 februari 2017

verspilde woorden

wasted words.png

waar zoekend
de wereld roept
om vrijheid
gelijkheid ook
en broederschap
schallen luid
ons slogans toe

hartstochtelijk spreken
de harten van mensen
tot ieders verbeelding
maar het lukt hen niet
van de doof denkenden
de blinde muur
neer te halen

zelfs de grootsten
die bruggen willen slaan
strijden tevergeefs
met verspilde woorden
als in woestijnen roepend
zien zij op betere tijden
de hoop noch verijlen

wanneer toch
zal het ons lukken
ter eindiging van strijd
met nu verspilde woorden
elkaar toch te verstaan
opdat voor iedereen
de goede tijden komen

  • Anticiperend op de protestsong “Wasted words” (tekst: Robbie van Leeuwen) die in 1969 door The Motions naar de top van de Nederlandse hitlijsten werd gezongen. Een spiegel waaraan wij ook anno 2017 kennelijk nog te weinig boodschap hebben. Wat toen ‘hip’ was blijkt bijna 50 jaar later nog steeds actueel.

kanker

kanker.png

stil zwijgend
nestelt zich
in het gezonde
de mutant van leven

ongezien nog
zonder controle
zwelt onderhuids
woekerend de dood

telkens weer
wakkert zij besef
dat tijdelijk toch
uiteindelijk wij zijn

steeds opnieuw
drijft zij mensen
in de achtbaan
van vrees en hoop

voortdurend nog
strijden en lijden wij
tegen en aan verlies
van vrienden en vriendinnen

dat wij eens
liefst morgen al
de kanker mogen bannen
voor goed en eeuwig

  • Geschreven naar aanleiding van Wereldkankerdag | 4 februari 2017

normaal

normaal doen.png

normaal gedrag
wie het vraagt
zal moeten velen
dat dat erkenning vraagt
van het verschil
van mens tot mens
dat anders zijn
ons van nature
normaal gegeven is

normaal gedrag
wie het vraagt
zal dat eerst krijgen
als onvoorwaardelijk
aan ieders anders zijn
zijn capitulatie is
opdat jij en ik
uniek en onvergelijkelijk
onszelf kunnen zijn

  • Geschreven n.a.v. het pamflet ‘doe normaal of ga weg’ van premier Mark Rutte | 23 januari 2017

depressie

depressie 2.png

als ondergaand
van weer een dag
zon de avond kondigt
blaast wind de wolken
die mijn dag duisterden
het betere hopend
naar zwart avondgat

waar het weten zegt
alles moet passeren
alles moet voorbijgaan
wakkert mij tegelijkertijd
het vrezend weten
dat niet eeuwig
de nacht duren zal

uiteindelijk is het weten
niet het wensend denken
zal mij het duister verjagen
dat moet natuurlijk
van mij met jou
als de ochtend gloort
daartegen het opstaan zijn

  • geschreven tijdens het kijken naar het kro/ncrv depressiegala | 23 januari 2017