sta op

sta op.png

sta op
voor de liefde
sta op
voor het leven
sta op
voor elkaar

het begint hier
allemaal
het begint nu
nu meteen
als ik opsta
als jij opstaat
zal de rest volgen

geloof me
als wij opstaan
als wij doen
wat wij geloven willen
zal ons het betere
de hulpeloosheid stoppen

als wij allemaal
deze keer samen
naast elkander staan
zal niemand achterblijven

dus sta op
voor de liefde
sta op voor het leven
sta op
voor elkaar

  • Mijmering over aangeleerde hulpeloosheid; alsof een mens geen invloed kan uitoefenen op de gebeurtenissen die hem overkomen| 3 januari 2018
Advertenties

als dingen anderen

anderen.png

tollend de gedachten
herhalen van uur tot uur
zich de herinneringen
naast de zorgen ook

in moeilijke tijden
als je vast wilt houden
wat jou innig lief is
is het lastig slapen

hopeloos is het denken
als het weten onontkoombaar
stil onzegbaar dat fluistert
wat jij niet horen wilt

geïnspireerd door de liefde
waarin jij je wortels weet
wil je allemaal samen
het leven vieren toch

waar dat weten aandringt
anderen nu de dingen
die meer dan ooit daarom
de momenten tellen doen

  • mijmering over vreugde, verdriet en afscheid | 26 december 2017

herberg zijn

herberg bieden.png

mens zijn is herberg geven
dag na dag
van minuut tot minuut
met telkens weer
nieuw en onverwacht
komend en gaand bezoek

waar een rugzak staat
op weg naar de horizon
willen wij thuis geven
aan voortdurende vindtocht
van vreugde en verdriet
depressies ook of wanhoop

ook als de bagage
schaamte blijkt of venijn
met en voor elkaar
ontvangen wij gastvrij
als waren zij zonnestraaltjes
hun aanloop en visite

elke gast als waren wij het
krijgt eerbied en respect
blij met iedereen
vragen wij erbij te komen
om betekenis te geven
aan wat ons betekenen laat

  • Geschreven voor de gasten en hun gastheren en gastvrouwen van de Nico Adriaans Stichting, dag- en nachtopvang voor dak- en thuislozen en verslaafden in Rotterdam | 19 november 2017

opstaan!

opstaan.png

telkens weer
de onmacht en schaamte
keer na keer
de hoop en wens
dat het stoppen zal

vol verwachting ook
klopt steeds het hart
dat in stilte schreeuwt
laat iemand het zien
iemand het zeggen

veilig willen zijn
voor een pak slaag
bij wie jou betekenen
zonder angst en pijn
voor onbegrepen haat

wat ook gedaan of gelaten
te begrijpen of te bevatten
valt nooit het waarom
van die vuist of die schoen
die het leven negeert

de zichtbare littekens
die verdwijnen wel
maar wat rest en blijft
weggedrukt en begraven
dat schrijnt – eeuwig

kijk niet vanaf de zijlijn
werkeloos en machteloos toe
leg het een zwijgen op
door te spreken
voor, om en met mij

  • Geschreven ter gelegenheid van de Week tegen Kindermishandeling | 20 tot en met 26 november 2017

heb het lef eens

heb het lef eens

please, please, please

heb het lef eens
te vertrouwen
in hoop en liefde
in vrede en overtuiging
in eerlijke oprechtheid

heb het lef eens
te vertrouwen
in iets en iemand
dat en die jou vasthoudt
waarvan jij dromen mag

al lijkt de weg griezelig smal
of eindeloos en mistig lang
heb het lef eens
te vertrouwen
dat zij er zijn zal
wanneer jij dat nodig hebt

heb het lef eens
te vertrouwen
te weten alsjeblieft
altijd is de liefde er
groter dan jij denkt

heb het lef eens
te vertrouwen
dat als jij vertrekt
jij samen gaat
met mij in het hart

heb het lef eens
te vertrouwen
dat jij nooit sterven kan
want wat ik loslaten kan
is alles – behalve jou

Geïnspireerd op “Please Please Please” by Marc Broussard

eenzaam leven

eenzaamheid.png

de wereld buiten kijkend
luidruchtig levend
klemt mij eens te meer
dit huis en haar kamers

terwijl alles en iedereen
voorbij mijn deur gaat
hoor ik belletjes rinkelen
naast en boven mij

slechts de muren
met foto’s van ooit
horen stil luisterend
wat ik mijzelf zeg

de koffie op tafel
met tegenover mij
die altijd lege stoel
blijft voor mij alleen

de boontjes doppend
die alleen ik eten zal
zie ik andré en martine
met de wereld bakken

het journaal vertelt
als de avond donkert
wat morgen buiten
het weer zal zijn

de lichtjes dovend
voor ik slapen ga
stilt stiller dan stil
mijn hoofd en hart

dan droomt hunkering
nacht na nacht
morgen komen ze
of toch weer niet

  • Geschreven ter gelegenheid van de Week tegen Eenzaamheid | donderdag 21 september t/m zondag 1 oktober | 22 september 2017