vier jaargetijden

– een dank-je-wel voor cor okker, oud-wethouder capelle aan den ijssel, † 29 augustus 1999

four seasons - vivaldi

four seasons – vivaldi

de lente hem geschonken,
groeizaam en vormend,
– door goede en slechte dagen –
deed een verwachting groeien:
de zomer,
– in kracht en betekenis –
zou prachtig zijn!

de zomer hem gegeven,
gebed in vriendschap en liefde,
– lief en leed ervaren –
wat kwam gedeeld en gevierd,
snoeide en groeide hem,
tot statuut van léven

de herfst zo gewonnen,
lang en krachtig,
elke dag opnieuw,
– ook een mindere-
deed het palet van leven,
rijker dan rijk geschakeerd,
onuitsprekelijk mooi verfraaien.

de winter zo gekomen,
– plots en onverwacht –
brengt verdriet,
om wat verloren ging;
en tegelijkertijd,
– door tranen soms vervaagd –
ontluikt er de regenboog,
– kleurenprachtig en warm –
onverwoestbaar geworteld,
in de herinnering,
– waardenvolle gedachten –
aan wie en wat hij was;

zo groeien wij,
in en naar een nieuwe tijd,
dankbaar voor die,
hem en door hem gegeven!

Advertenties

leven!

– voor robbert, een mooie herinnering – voor robbert van iperen (ctc), † 27 augustus 1999

taxi - theme song

taxi – theme song

dat ik hem kende,
– echt kende –
kan ik niet zeggen,
en toch weet ik:
hij wilde het zo graag!

leven!

leven!
werken en genieten;
van de mensen om hem heen,
– zijn dierbaren –
van wat hij had opgebouwd,
– met eigen handen –
hij wilde het zo graag!

leven!

leven!
werken en genieten,
van de dagen hem gegeven,
hij wilde het zo graag!

leven!

leven!
daar streed hij voor,
– vocht hij –
met én tegen zichzelf,
tegen de dood die,
– wist hij –
zijn aderen doorstroomde.

hij won,
– slag op slag geleverd –
tijd van leven en hoop;
voor zichzelf,
– hij wilde zo graag –
voor de zijnen!

leven!

leven!
de overwinning in zicht,
– één ronde nog-
voor en om zijn leven,
ging het,
– ging hij –
met de zijnen!

leven!

één ronde nog:
– hij wilde het zo graag –
leven!

één ronde nog;
gegaan én doorstaan
– glansrijk –
was er toch het verlies,
uiteindelijk!

leven!

wat hij zo graag wilde,
– leven! –
werken en genieten
het was hem niet gegeven.

zijn ademtocht te kort,
zat de dood hem op zijn hielen,
in zijn nieren.

dat ik hem kende,
– echt kende –
kan ik niet zeggen,
en toch ik weet,
uit dat enkele contact,
die toevallige ontmoeting:
hij wilde het zo graag!

leven!

leven!
– werken en genieten –
het zou niet meer kunnen

leven!
waar hij zo graag wilde,
moesten zij hem laten gaan;
– onvermijdelijk –
bleef van zijn wens:

leven!

leven!
de geboorte van iets moois,
de herinnering aan hem;
liefdevol in leven gehouden,
dankbaar voor de tijd,
– voor en met hem –
hem en ons gegeven!

het afscheid nemen waard!

– voor a. hofman, † 30 augustus 1999

tears in heaven - eric clapton

tears in heaven – eric clapton

de enige zekerheid
– zei hij –
het moment van afscheid,
ooit komt het;
voor jou – voor mij,
wanneer – waar en hoe,
de toekomst,
die zal het ons leren!

afscheid,
het gevoel erbij,
de lading ervan,
bij tijd en wijle ervaren,
bij verlies,
van je tanden en kiezen,
van je kleuterschool,
van de juf,
van je maagdelijkheid,
van de jongen die je trouwde,
– door scheiding of overlijden -,
van je relaties,
je vrienden en vriendinnen,
– die komen en weer gaan -,
van je vader en je moeder,

van je kinderen,
– het klikte niet -,
van je leven,
– omdat je ziek bent,
of versleten -,
afscheid inflatteert!

afscheid nemen,
ik moet het,
vandaag of morgen,
gauw in ieder geval:
de kanker vreet me op!

afscheid nemen,
definitief nu;
hét afscheid dus,
wat híj bedoelde,
mijn vader,
dat het komen zou,
– ooit –
ik wist het!

dit wordt hét afscheid;
van wat mij lief is,
mijn kinderen,
de kleinkinderen,
mijn familie,
mijn vrienden,
de bloemen en planten,
– binnen én buiten –
de boeken die ik las,
– of nog lezen wilde –
de muziek waarvan ik hield,

de mensen om me heen,
de….

ach,
er is te veel…!

dit wordt het afscheid,
in de wetenschap,
– vol overtuiging –
het was de moeite waard!

één keer zag ik hem!

  • voor sander, † 26 februari 2000

een keer.png

too young to die – jamiroquai

komt wel goed ma
maak je maar niet ongerust…

geruststellende woorden
simpel en vanzelfsprekend spreekt hij ze
bij het weggaan
het werk wacht

één keer slechts
slechts één keer zag ik hem
dáár
op die vrijdag
25 februari 2000
één keer
sander!

jong en enthousiast
levenslust stralend
trots
op zijn werk
zijn collega’s en baas
‘zijn’ zaak
‘zijn’ keuken
alles nieuw
spiksplinternieuw

deze avond
een feestavond
ons dank-je-wel
aan een goede vriend
is de start

de keukengarde
de chef met zijn maatje
sloft zich het vuur
een potje hier
een stoofje daar
een bordje zus
een schaaltje zo

waar het feest ten einde loopt
de kop eraf
succesvol
even swingen nog
hij
met de crew
en een enkele gast

het leven lacht succes
en hij lacht mee
jong en enthousiast
levens- en werklust stralend

de nacht is kil koud
de weg glad
hier en daar
hij rijdt
glijdt
een paal
een klap
water
donker en koud
de ware werkelijkheid
meedogenloos hard
een gebroken nek
dood!

één keer slechts
slechts één keer zag ik hem
dáár
op die vrijdag
25 februari 2000
één keer

sander
ik hoor het hem zeggen
komt wel goed ma
maak je maar niet ongerust…

geruststellende woorden
simpel en vanzelfsprekend spreekt hij ze
bij het weggaan

en nu
nu is hij dood
dóód!!!

Geschreven voor (de ouders en naasten van ) Sander † 26 februari 2000

dag lieve dochter…

if i die young - the band perry

if i die young – the band perry

dag lieve
dag lieve dochter
dag lieve mijn

véél te vroeg
voor jou
voor mij
voor wie jóu lief hebben
moet ik het zeggen

dag lieve
dag lieve dochter
dag lieve mijn

jouw pracht
jouw praal
jouw wezen
ik koester ze
stil
in wie ik ben
in wat ik doe

jouw denken
jouw doen
jouw idealen
ik breng ze
stil
aan de ander
in doen en laten
alsnog

dag lieve
dag lieve dochter
dag lieve mijn

te kort waren we samen
elkaar na
héél dichtbij sóms
– de gouden momenten –
op afstand vaker
– helaas –
weet ik nú

jouw kracht
jouw schoonheid
nog niet tot volle wasdom gekomen
maar toch
betekenisvol al
en zwanger van belofte
ik mis ze
dagelijks

dag lieve
dag lieve dochter
dag lieve mijn

waar ik
door scha’ en schande
mocht groeien
tot die ik ben
ouder
wijzer ook misschien
moest ik jou laten gaan
in de aanloop nog
naar een stralend leven

dag lieve
dag lieve dochter
dag lieve mijn

als een vader
zó hield ik van jou
die opgroeide
duurzaam gekweekt
maar met een louterende vleug
van het onverwachte
het niet gedachte

ik zág het
jouw ontwikkelen en ontluiken
tot de belofte
die jou
mij
en die jou lief zijn
hebben en hadden
werd onthouden

dag lieve
dag lieve dochter
dag lieve mijn

vader en vriend
vertrouwensman
mócht ik wezen
voor jou
die als de mijne was
in mooie én moeilijke tijden

jíj
krachtig als persoon
stijlvol ook
maar eenvoudig toch
jíj leefde het voor
méns ben je
om elkaar
voor elkaar

dag lieve
dag lieve dochter
dag lieve mijn

dat jíj er was
voor de wereld
voor mij

niet mijn vlees en bloed
maar toch
mijn was je
wilde je zijn
dank je wel
daarom
daarvoor

  • dag lieve dochter… | geschreven voor de (stief-)dochter van nico vijsma, † 5 mei 1999

dag jan!

– voor jan otte, † 25 mei 1999

house for sale - lucifer

house for sale – lucifer

midden in het leven stond je nog,
– eigenlijk -,
nog zoveel wilde je geven,
zoveel ideeën te verwezenlijken nog0;
en plannen,
plannen te over!

en nu,
nu is het voorbij,
over!

ziek was je,
– ernstig wist je -,
maar je hebt het geprobeerd:
het negeren;
geloven in betere tijden!

en nu,
nu is het voorbij,
over!

dat de kansen zouden keren,
je hoopte het;
maar de pijn bleef,
ontnam je de kracht voor de strijd!
en nu,
nu is het voorbij,
over!

spreken,
over wat je bezighield,
beoogde of bereiken wilde,
ooit en nog,
– je verhaalde zo graag -;
het ging niet meer!

en nu,
nu is het voorbij,
over!

de ademtocht,
– menselijke levensader -,
werd moeilijker;
onontkoombaar blies jij,
– letterlijk en figuurlijk -,
jouw laatste adem uit!

en nu,
nu is het voorbij,
over!

als niemand ooit zou sterven,
– dacht ik -,
niemand dus,
ook jij niet,
maar altijd bleef bestaan;
hoe zou dat verder gaan?

en nu,
nu is het voorbij,
over!

nu rest nog het denken,
– de herinnering -,
aan vervlogen momenten,
de dagen van kontakt;
te weinig,
– weet ik-,
achteraf.

en nu,
nu is het voorbij,
over!

kontakt,
ofschoon ik wel wilde,
ik kwam er niet toe;
dat spijt me,
voor jou én mij!

en nu,
nu is het voorbij,
over!

en al is er de pijn,
– voor wie bleven -,
van het gemis;
er is ook een gevoel van rust,
van weten!

en nu,
nu is het voorbij,
over!

bij dát weten,
jouw strijd die over is,
is er die eenvoudige wens:
dat je mag rusten,
in vrede;
in de overtuiging ook ,
dat je mensen achterliet,
mensen die jouw naam,
– blijvend -,
dragen en noemen;
in herinnering,
aan wie je was,
of wilde zijn!

dáárom,
nu het voorbij is:
overtuigd en welgemeend:
dag jan,
dag vader,
dag vriend,
dag partner,
dag mens!

het was goed;
goed dat jij er was!

daar juicht een toon, daar klinkt een stem

  • voor lenie
tubalar bells - mike oldfield

tubalar bells – mike oldfield

daar juicht een toon, daar klinkt een stem
• voor lenie

klein maar dapper
– groot van stuk was ze niet –
maar een persoonlijkheid
groter dan groot

want waar zij is
– ook al zie je haar niet –
daar juicht een toon
daar klinkt een stem

“ thuis” was en gaf ze
aan haar grote liefde
en wat zij samen hadden
kinderen en kleinkinderen

en waar zij is
– weten wij –
daar juicht een toon
daar klinkt een stem

een vriendin voor en uit duizenden
– in goede en kwade dagen –
altijd was ze er
op het juiste moment

want waar zij is
– zeker en vast –
daar juicht een toon
daar klinkt een stem

zij leefde het leven
zoals je leven moet
door het te léven
van minuut tot minuut

en waar zij is
– als zomerstralen –
daar juicht een toon
daar klinkt een stem

de schaduw van het leven
– bij geboorte daaraan verbonden –
nam bezit van haar
maar blijmoedig streed ze

want waar zij is
– in hart en ziel –
daar juicht een toon
daar klinkt een stem

gedreven door de liefde
– voor het leven en de mensen –
was ze sterker dan de dood
herwon ze nieuwe tijd

en waar zij is
– ze straalt het uit –
daar juicht een toon
daar klinkt een stem

de extra tijd zo gewonnen
– elk moment elk contact –
door en met haar
werd dubbel gevierd en beleefd

want waar zij is
– ze zaait het –
daar juicht een toon
daar klinkt een stem

haar bestemming bereikt
– het eeuwige voor het aardse –
haalt zij stil en voldaan
de oogst van haar leven

want waar zij is
– en in wat ze achterlaat –
daar juicht een toon
daar klinkt een stem

  • daar juicht een toon, daar klinkt een stem | geschreven voor lenie – voor een vriendin, lenie van reeuwijk, † 22 augustus 1999.