sneeuwpret

 de nachtelijke hemel is grijswit
 als een ondoorzichtig stofblad 
 zweeft zij ons boven de daken
 tot het zich zacht vallend nestelt 
 in het licht van het avondverkeer
  
 het sluipt in kieren en spleten 
 stapelt zich op vensterbanken
 dwarrelt op takken en twijgen
 het fladdert over stad en land
 welke zij zo in witte lakens legt
  
 als de wereld langzaam wakkert
 speelt blij het kind van de jeugd
 waar ouderen schrikkerig glijden
 langs en tussen het werkverkeer
 dat als slakken langs hen kruipt
  
 nu het witte aerosolen sneeuwt
 ontvoert ons de winterse wereld 
 naar een gewenste sprookjestuin
 waarin wij de duisternis ontvluchten 
 van het vraatzuchtige coronaleed 

Geschreven in de aanloop naar een historisch winterweekeinde in coronatijd | 6 februari 2021


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s