toch hoop je op het wonder…

leven dood

de kanker
ziekte met de grote K
heeft ze te pakken

er is
zeggen de artsen
geen redden meer aan

zeker
ze zijn
zoals dat heet
op leeftijd al

maar toch
het zijn wél
míjn pa en ma

en nu
nu zijn ze ziek
dóódziek

ik én zij
wéten dat
léven daarmee
tot het onvermijdelijke
– de dood –
volgt

en toch
tóch wacht je op het wonder…

  • overweging geschreven voor de kunstlobby, 10 oktober 1997

 


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s