zuinig over de drempel

zuinig-over-de-drempelwaar blijft de tijd
wat willen wij alles vlug
weer en warempel
staan wij op de drempel
van oud en nieuw

voor over de drempel
geeft geschiedenis haar raad
een voornemen tot zuinigheid
op elkaar en het leven
struikel niet languit
in haast naar morgen
ga gerust en zuinig
in de tijd na nu
een drempel immers
slecht je niet met overstap

zuinig dus is het devies
opdat wij niet
in de knop nog
struikelend over elkaar
onze hoop al breken

zahnstraat 10

zahnstraat-10

  • ode aan mijn angerse jeugd

een goed glas wijn
naast blond schuimend bier
de sigaret voor hem
een sigaar voor mij

van zestigers nu
zijn wij jongetjes weer
van zes en zeven
als het angeren van toen
ons ter tafel komt
stromen de verhalen
rijker nog dan alcohol
over de tijd van toen
die even nu weer is

op kolenhok gezeten
happen wij ze
de brokken brood
met reuzel of kaan
lachen wij met moeke
die bakeliet met draaischijf
bij ons bellen moet
want alleen bij notabelen
nog hangt een telefoon

de glazen weer gevuld
kijken wij elkaar
met glimmende ogen
naar een volgend verhaal

weer genieten wij
in korte broek
van onbezorgde jeugd
als aan de zahnstraat
naast een ballentent
voor het ouderlijk huis
de kermis schommelt
die ‘s avonds ons
niet slapen laat

opnieuw grasduinen
langs het kerkhof
van de heilige bavo
wij uiterwaarden in
met achter ons
een haastige bolderkar
illegaal daarin laden wij
wat waardeloos doorgedraaid
de boeren storten

het derde glas
lest de dorst
maar stilt niet de honger
naar meer van toen

nog een keer
zamelen wij het zilver
dat ons in flessen
de melk en yoghurt dopt
opdat de nonnetjes
van kerk en kleuterschool
in verre oorden
die wij niet kennen nog
hun missie kunnen doen

na het middageten
klauteren nogmaals wij
voor het wekelijks ritje
op schillenboer ’s tractor
die van huis ons
tot school meenemen zal
waar wij moeten springen
omdat nooit hij stoppen wil

bij een volgend glas
stoken wij opnieuw
naast in de tabak
het vuur van herinnering

waar in het stro
pa zijn aardbeien kweekte
in moestuin met konijnenhok
struinen wij doorheen de heg
terug naar de ruïne
van ooit de dorpsschool
waar tussen netels en cement
wij kevers en salamanders jagen

weeral hervinden wij ons
tussen varkens, koeien en paarden
in kasteelse stallen
rondom welke ijzer heint
waaraan in witte letters
diep rood gedrukt
het roode wald
haar naam in letters schalt

de wijn en het bier
maken geest en tongen los
als wij het jeugdig pad
stil zeker verder gaan

terwijl uit zahn’s winkel
wij het zoethout kauwen
dat naast dropjes en kaneel
hij voor centjes verkoopt
staan blozende wangetjes
aan de voet van de molen
die melig ons wit bestuift

de broden daarvan
halen wij op vrijdag
met tienen tegelijk
bij van kol de bakker
tegenover van pippel
de boerderij met café
waar lachend de borreltafel
van meester doodkorte
zijn elftal viert

een laatste slok knipoogt
als dronken van geluk
de ochtend ons
tot afscheid dwingt

  • flarden van herinnering aan mijn jongste jaren (eind jaren vijftig/begin jaren zestig) in Angeren (bij Huissen), Gelderland

over de drempel

over-de-drempel-1-001

waar blijft de tijd
wat willen wij alles vlug
weer en warempel
staan wij op de drempel
van oud en nieuw

maagdelijk nog
als een witte lelie
is het nieuwe jaar
met nog haar knop
verscholen nog
in het groen van kerst
mij herinnerend ook
aan vervlogen jaren
toen elk nieuw schriftje
het beter doen wakkerde

een pennenstreek later
het nieuwe er weer af
leert ons de geschiedenis
vervliegen voornemens snel
als sneeuw voor de zon

van minuut tot minuut
kan vredig samen zijn
moordend bloedbad worden
kan de kleur van ons verschil
dat juist ons verbinden kan
een ravijn van haat splijten
drijft de tijd achter ons
met oorlog in het behang
ons tot waanzinnige drift
die ons de adem beneemt

toch vol verwachting
kijken reikhalzend wij
naar het nieuwe hoofdstuk
in de almanak van leven
opdat het beter en mooier wordt

afkeer en afgunst echter
laten zich niet struikelen
over een drempel in de tijd
zij vragen aandachtige zuinigheid
waarmee wij anderen
zowel als het andere
luisteren en zien willen
met en voor elkaar
ongeacht de mening
de afkomst of het geloof

het is allemaal mooi
op papier dan toch
maar wie zijn wij echt
vriendschap ook
van mens tot mens

voor over de drempel
geeft geschiedenis haar raad
een voornemen tot zuinigheid
op elkaar en het leven
struikel niet languit
in haast naar morgen
ga gerust en zuinig
in de tijd na nu
een drempel immers
slecht je niet met overstap

het leven pluk je
als bloemen de dagen
een voor een
groeiend aan aandacht
in, om en voor elkaar

blader dus gerust
vol verwachting
met goede voornemens ook
naar de volgende bladzij
over de drempel van de tijd
zoals dat kleine jongetje
zijn nieuwe schriftje koesterde
in het uiteindelijk weten
dat een vlekje hier en daar
het resultaat niet slechtert

zuinig dus is het devies
opdat wij niet
in de knop nog
struikelend over elkaar
onze hoop al breken

  • overweging op de grens van jaren in de tijd | 23 december 2016

het bladeren genieten – van harte

levensboek

in ons levensboek
ontmoet ik ze dagelijks
de vrienden en vriendinnen
mensen zoals jij
die mij het leven kleuren
die mij zijn laten
wie en wat ik ben

bladerend
in ons levensboek
vier ik zo steeds
het feest van herkenning
in het grote en het kleine
van het doen en laten
dat nabij of veraf
jou met mij verbinden laat

bladerend
in ons levensboek
koester daarom ik
elk van jouw jaardagen
overtuigd van weten
de slingers die ik hang
ringen virtueel
ons een verbond

bladerend
in ons levensboek
kleur ik vandaag voor jou
de kaarsjes en ballonnen
die naast de jaren
vooral de momenten beelden
die jou tot betekenis maken
gisteren, vandaag en morgen

bladerend
in ons levensboek
eenvoudig en dankbaar
herinner ik mij
de kruispunten van ons pad
die vreugdig vurend
als lichtpuntjes
onze weg bakenen

bladerend
in ons levensboek
schrijft zo mijn hand
vanuit het hart gestuurd
de welgemeende wens
dat het jou en mij gegeven is
morgen zoals vandaag
elkaar te blijven ontmoeten

van harte

  • verjaardagswens | 23 december 2016

groot geluk – van harte

groot-geluk

toen sterren straalden
vannacht
kondigde wensen regenend
jouw jaardag zich

als je je ogen opent
met volle aandacht
om je heen kijkt
naar het alledaagse
recht voor jouw neus
zijn de geluksmomenten
ontelbaar en onbetaalbaar

van een gezellig terrasje
tot een knuffel van jouw lief
kinderhandjes misschien
die jou vertrouwen
de geur van verse koffie
het goede glas
als afsluiting van de dag

het zachte zomerbriesje
of bij het keukenraam
jou toezingende vogels
onder eerste zonnestralen
een wandeling in het bos
die niet verwachte schouderklop
die geurt in een bloemenvaas

dat vandaag en morgen
als gisteren en de jaren daarvoor
de kleine momenten van geluk
die jou het leven vrolijk tinten
steeds weer opnieuw
in jouw ogen toch
een glimlach mogen toveren

in het simpele besef
dat het leven mooi is
dankzij die momenten
vieren wij jou

van harte

  • verjaardagswens | 22 december 2016

ademloos

ademloos 2.png

alles
alles wat ik nodig heb
is vrije adem
om te leven
te spreken ook

mijn longen willen wel
de tralies echter
van verstikkend geweld
dat zich vlaggen laat
als vrijheid van mening
korten mijn adem
knutselen ademloos mij
puilend de ogen uit

huiverig siddert
mij sprakeloos de kou
een traan denk ik
heeft geen zuurstof nodig
een bloedend hart ja
of verstikkend leven
een laatste zucht dan
voor eeuwige rust

met blauwe lippen
de blik al oneindig gericht
briest koel de wind
een laatste doe iets
als klein een gebaar
mij stilt tot verzet
want wie leven wil
doet zich spreken

alles
alles wat ik nodig heb
is vrije adem
om te leven
te spreken ook

  • Vrije associatie op thema “Laat ze niet stikken” – Serious Request 2016