weeral viert zich het weerom

mouse.png

vreemd is wakker worden
als plots jij je beseft
dat aan vaders stam
de jongste loot
alweer vijftig jaren telt

de verwachtingen ooit
laten zich vandaag inhalen
door van jouw jongere jaren
de gouden herinneringen
met slingers te behangen

zo herinneren wij
de werelden van verschil
tussen en met broers en zussen
die tot vervelens toe
jou vaderden en moederden

nog zien wij je staan
tussen de serredeuren
waar jij gelijk heintje ooit
uit de hoogste hemel
de sterren zong en danste

andermaal zien wij jou spelen
op banen van gravel
dromend van een carrière
gelijk die van de grootste
wat toen okker was

weer beleven wij de wens
om vrijheid en erkenning
die jij streed en strijde
met het ouderlijk huis
of op weezenhof’s gras

opnieuw zien wij jou
in cafeetjes en kroegjes
met goudgeel gerstenat
het leven vieren
waarvan hazes zong

welgemeend horen wij jou
aan jonkvrouw diana
aan wie jij jouw hart verloor
in wijchen’s kasteel
opnieuw het jawoord spreken

weeral genieten wij
van jou als vaderlijke vader
voor de jongens in het nest
die jouw lief met zich nam
en jullie samen groter groeiden

overnieuw herkauwen wij
wat jij ons leerde en leert
de eerste voorwaarde
voor succes in het leven
is vertrouwen in jouzelf

de rij van twaalf
door jou gesloten
viert nu haar benjamin
die zich groter waste
tot jongste abraham
met wat jij ons gaf en geeft
als slingers om het glas
vieren wij jou en jouw jaren
proosten wij vol verwachting
op dat wat nog komen mag

van harte!

  • voor maurice ‘mouse’ doodkorte, ter gelegenheid van zijn 50ste verjaardag | 31 juli 2016
Advertenties

barbarij

barbarij.png

waar waanzin
in brullend staal gehuld
barbaars het leven neemt
van jong en ouder leven
nietsontziend en verpletterend
toekomst zwijgen doet
door haar uiteen te rukken
daar zwijg ik stil

verschrikt en verontwaardigd
achtervolgt zij mij
de onbeantwoord spokende vraag
wat mag of moet zij zijn
van dit doden en verderven
de zin en het gediende doel

niets en niemand wint
verdient gezag of aanzien
met duivelse vernietiging
noch vindt daarvoor rechtvaardiging
bij enig mens of opperwezen
die slechts levens neemt

haat immers lauwert niet
de pronkveren van geweld
angst slechts zal de oogst zijn
voor de duivelse helden zelf
wier pyrrusoverwinning nu
ooit tot nederlaag zal zijn

enkel en alleen verraden zij
hun vaders en hun moeders
die liefdevol geloofden
in de betere toekomst
net als de nu genomen levens
die mij voortgaand stil doen staan

ik laat door duivelse barbarij
wat hen ontkiemen liet
nu en nooit mij roven niet
de herinnering ja – die rugzak ik
als bron van inspiratie
op weg naar het goede morgen

  • geschreven naar aanleiding van Nice, 14 juli 2016. Een waanzinnige verwoeste op die dag – met een vrachtwagen als wapen – 84 mensenlevens.

op de andere bladzij komen – van harte

story-book-cutouts

een nieuw hoofdstuk lonkt
nu weer jou de tijd
jouw de jaren vertelt

vandaag mag jij weer
in jouw boek van leven
op een andere bladzij komen

maagdelijk nog zijn ze
de pagina’s over het vooruit
waarin jij zult leven

het verschiet kun je dromen slechts
omdat niemand rijk genoeg is
om haar klaar te kopen

nieuwsgierig wel is de hoop
wat morgen brengen mag
de verwachting ook misschien

vier dat wensend verlangen
door terugblikkend stil te staan
bij wie en wat jij bent

ga met de mensen om je heen
terug in het net en lang voorbije
vermaak je aan de herinnering

feest de museale safari
doorheen de anekdotes en alinea’s
die jou naar vandaag leefden

beleef opnieuw jouw geschiedenis
vooral ook die met ezelsoren
die ooit jij niet vergeten wilde

dat jij omziend zo
daarin de bron vinden mag
voor een gelukkig toekomst

van harte!

  • verjaardagswens, geschreven 5 juli 2016

mees heten – vink zijn

Mees.png

in het land van nesse
tussen de huizen
waar bomen groeien
laaft zich aan de liefde
haar vele dialecten genietend
een gelukkig vinkenpaar

zij broeden zich een nestje
waarin het zaad van passie
zich veilig en warm laat rijzen
naar het ei van hartstocht
dat leven groeien laat
als bron van het zijn

groeiend aan het verbond
van zijn papa en zijn mama
baant maanden later zich
doorheen de tunnel van bekoring
de statig vorstelijke oogst
zijn weg in het vinkennest

genaamd naar zijn grootvaders
als nieuwe loot aan de stam
openbaart hij het wonder
luistert hij de wereld
gelijk een vinkenslag
met het hooglied van samenzijn

doorheen hagen en houtwallen
naar wie het horen wil
zingt nu de vorentrekker
van geslacht en geluk
in de gloria de naam
die zijn oorsprong hem schenkt

mees jan eduard
dat is de roep die hij dragen mag
de trots van mama sharon
en papa natuurlijk – martijn
vink zelf

  • geschreven ter gelegenheid van de geboorte van mees jan eduard vink | Rotterdam, 6 juni 2016