verloren woorden

• als je stem vergeet wat het hoofd zegt

wasted words - the motions

wasted words – the motions

de woorden die ik vind
smelten op de tong
buitelen tot puinhoop
verlaten mij
wartaal sprekend

de woorden die ik vind
in de historie van het geheugen
razen door mijn hoofd
maar worden niet gesproken

de woorden die ik vind
verliezen langs labyrintisch pad
gelijk een kameleon
hun bruikbare vorm en kleur

de woorden die ik vind
schrander oordeelkundig in het hoofd
verklungelen bij het uiten
tot rommelige warrigheid

de woorden die ik vind
maar niet spreken kan
doen mijn stem verschrompelen
wanneer in gestelde vragen
het onbegrijpen klinkt

als tranen met tuiten
mijn hart verdrinken
doet wat ik schreeuwen wil
in verloren woorden
mij stil zwijgen

geschreven naar aanleiding van een doorgemaakte tia

achter glas – zelfs geen kus…

• als tussen afscheid en de dood een muur van glas rest

achter glas - boudewijn de groot

achter glas – boudewijn de groot

voor hen die geen afscheid kunnen of mogen nemen

het enige waar ik niet zonder kan
mijn bloed – mijn lief
spreekt mij – smeekt mij
doorheen gepantserd vensterglas
sla je armen om me heen

het enige wat ik wil
het kan niet – mag niet

het enige dat ik hebben wil
verliefd op het leven
bevind zich onbereikbaar dichtbij
aan de andere kant
kijkt uit diepe ogen
door ondoordringbaar glas

onze huilende gezichten
schreeuwen wanhoop en verdriet
terwijl onze hoofden en harten
vol waanzin fluisteren
‘liefste’

het enige dat wij mogen
wat kan en wat moet
zijn handen tegen glas
dat koud voelt en kil
als het spandoek van de dood
uit witte muren
zich sluiert om het perkament van leven
om de wens van ons verbond
jou hier – jou naast me
kussen en liefdevol krullen
de adem te ontnemen

waar wij eeuwig willen krijten
keer op keer en dag na dag
van onze hechte hartstocht
rest zelf geen kus
als laatste groet

adieu dan m’n liefste
tabé – ’t ga je goed

zo elkaar verliezen
het voelt als ontrouw en verraad
omdat ik jou – mijn muze en mijn min
als verloren achter liet

het leven weet je – vier het

• verjaardag wens

life is a song - patrick park

life is a song – patrick park

het leven – weet je
wordt rijker of armer
door hoe wij het leven
gebruik maken van vandaag
met de ervaring van gisteren
naar de droom van morgen

het leven – weet je
is als tekenen zonder gum
vier daarom elk lijntje – elke veeg
die het leven bont schildert
op wat blanco begon

het leven – weet je
is een optelsom van momenten
van vreugde en verdriet
een eenrichtingsweg die slingert
naar steeds een andere horizon

het leven – weet je
is te kort om iemand anders te zijn
het leven – weet je
is wat jij maakt van jouw gedachten
parel dus jezelf en rijg fier de jaren

want leven – weet je
leven duurt een leven lang
vier daarom dit moment
de mijlpaal tussen de ene en de volgende stap
van harte

geworteld en verbonden

* verjaardagswens

magnificent - u2

magnificent – u2

geworteld in doorgegeven leven
beweegt zich naar oneindigheid
het dynamisch zijn en loslaten
geboren om stap voor stap
zonder grip op wat komen gaat
voorwaarts beweging te zoeken

in geborgenheid gebed
groeiend naar bevrijding
als springend zaad
gedreven door de wind
ontbunkert het morgen uit gisteren

in het weten dat eindig
alleen het vergetene is
ligt daar het appél
langs nieuwe wegen
die gebaande paden ontsluiten
de oogst van ooit
met het nu verrijken
opdat herinneringen
gedachten en verlangens
toekomst vervolmaken

hang dus maar de slingers
aan de takken van jouw boom
hef in haar schaduw het glas
en geniet in lommerrijke stilte
lentefris of zomergroen
van het schuttend bladerdak
dat in herfsttenue gehesen
haar ankers winteren laat

vier
geworteld in historie
verbonden met verschiet
de kracht van dit ogenblik
van harte