in gevallen stilte

waarin een klein land groot kan zijn

waarin een klein land groot kan zijn

* vlucht MH17

als meedogenloos en onbewogen
een doelbewust geschoten raket
de imposant sierlijk stalen vogel
haar motoren abrupt doet verstommen
scheurt op het tempo van de wind
zwijgzaam stil maar zó aanwezig
de dood het leven

waarom – zo stilt mij de vraag
ben ik bang voor het atoom
als een vlucht vol verwachting
door morsig hellevuur
eindigt in de krater van ongeloof
ontbrandt uit blinde haat
die vlugger dan de tijd
het leven deformeert
tot verzendhuis van ondergang

in gevallen stilte
zijn ze niet te vinden
de woorden voor het verlies
het verdriet en de rouw
de koleire en de verontwaardiging
geen woorden die recht doen
aan de absolute verslagenheid

in gevallen stilte
waar woorden mij mankeren
voor het voelen en het weten
van dat wat verloren ging
wil ik desondanks voortgaan
bestendigen en betekenis geven
aan dat wij zij ons laten
het souvenir van de herinnering

in gevallen stilte
hier en nu wil ik verbeelden
getuigen van de opgave
dat – zolang wij leven
ons doen en ons laten
zich niet laat verslaan
door terreur noch tirannie
dat wij onze blijven richten
naar de horizon van hoop
de verwachting van perspectief
en het weerzien – ooit

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s