voorwoord

Veel is het niet, wat ik kan geven. Maar dat wat ik mag geven, mijn eigen gedachten, míjn woorden, míjn wensen, is welgemeend. Waar het oude en het nieuwe jaar elkaar ontmoeten schrijf ik ze op. Bedoeld voor mensen met wie ik mijn weg ga, of zou willen gaan. Of voor wie ik, – onbedoeld -, links liet liggen. Voor mijzelf ook, als spiegel . Simpel en eenvoudig, – onbegrepen soms -, vaak verborgen ook, – voor anderen -, want van míj, zo heel persoonlijk. Ik geef ze, omdat ik méér dan dit niet kan geven!

Gedachten, woorden, wensen om even bij stil te staan. Om je aan te warmen, als waren het vreugdevuurtjes. Als lichtpuntjes ook, in donkere of moeilijke tijden. Gegeven aan de lezer, als blijk van dank, aan de mensen op het levenspad. Als uiting van vertrouwen ook, in die mens en mensheid. In dat wat de mensen, van mens tot mens, ieder moment weer, voor elkaar willen, kunnen en moeten betekenen. Gescheiden wellicht, geschouderd mogelijk. Maar steeds opnieuw, wensen voor mensen, om en voor elkaar!

Gedachten, woorden, wensen. De lezer mag en zal er zijn eigen verbeelding aan geven. Zoals ook Anne-Miek Bibbe, die tekent voor de prachtige prenten in dit boekwerkje, dat deed.

Peter Paul J. Doodkorte

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s