onweer

als ogenschijnlijk tergend
de zwoelte van de dag
door broei wordt overschaduwd
zwart gekopte wolken
het ruisende bladergroen
oorverdovend in stilte hullen
drijft plots – gelijk een snelkraak
een dof drummend leger
de strijd van hoge en lage lucht
donderend over onze hoofden

als dan fel en schichtig
de atmosfeer zich ontlaadt
in het inktzwart zwerk
dat net nog azuur scheen
laat bulderende strijd
zich stormkrachtig begeleiden
door bij vlagen zwiepende wind
en stort – gelijk een waterval
eerst lauw warm – dan ijzig koud
plots de hemel haar tranen
zich op straten en pleinen verzamelend
tot kletterende plasjes en stromende beken

als het wolkenleger
na het duvelend geraas
morrend en grommend nog
zich terugtrekt
en ontelbare regenspatten
als zweet van gestreden strijd nadruppelen
klaart de lucht en brandt zich
zuchtend over het vertoond misbaar
de zon weer naar haar plaats

Advertenties

Een gedachte over “onweer

  1. Vanmorgen, 27 juli, 29 jaar geleden, is mijn oudste zoon geboren. Een stormachtig gebeuren. Vanmorgen, 27 juli 2013, was er een soortgelijk geraas. De bomen voor mijn ramen, aan beide kanten van het huis, stonden schuin door de wind. Het was grijs.
    Grijs is één van mijn lievelingskleuren, eigenlijk is het geen kleur, eigenlijk is het een beetje van alle kleuren. Het gedicht “ONWEER” past geheel bij deze dag, een treffende gelijkenis.
    Groet, Erna Daalman

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s