onweer

als ogenschijnlijk tergend
de zwoelte van de dag
door broei wordt overschaduwd
zwart gekopte wolken
het ruisende bladergroen
oorverdovend in stilte hullen
drijft plots – gelijk een snelkraak
een dof drummend leger
de strijd van hoge en lage lucht
donderend over onze hoofden

als dan fel en schichtig
de atmosfeer zich ontlaadt
in het inktzwart zwerk
dat net nog azuur scheen
laat bulderende strijd
zich stormkrachtig begeleiden
door bij vlagen zwiepende wind
en stort – gelijk een waterval
eerst lauw warm – dan ijzig koud
plots de hemel haar tranen
zich op straten en pleinen verzamelend
tot kletterende plasjes en stromende beken

als het wolkenleger
na het duvelend geraas
morrend en grommend nog
zich terugtrekt
en ontelbare regenspatten
als zweet van gestreden strijd nadruppelen
klaart de lucht en brandt zich
zuchtend over het vertoond misbaar
de zon weer naar haar plaats

Advertenties

zomer

als bij het krieken van de dag
de eerste zonnestraal
geflankeerd door vogelfluit
de zomer tintelend kondigt
de geur van de lavendel
die van koffie verjaagt
dan weet ik
het is zomer

in nog frisse ochtendlucht
onder het hemelsblauw gedakte groen
hangt stil en veelbelovend
de geur van zomerhooi

een vroege vlinder
– koningsblauw –
dartelt van bloem naar bloem
door een bij geëscorteerd

in de stilte van de vroege ochtend
waarin helderder dan helder
het water klatert van de dam
duiven koeren op het dak
een waterhoen haar piepend jong voedt
laat ik mijn gedachten mijmerend zweven
in afwachting van het zomers orkest
van vrolijk kwetterende wandelaars
en spelende kinderen

en hoog
boven alles verheven
vliegt ijl de zwaluw
terwijl in het lover
een vogel flierefluit
en een libel het water scheert

wanneer de avond valt
het kinderspel verstomt
in het ruisend riet
kikkers de avondwake kwaken
en muggen gonzend dansen
terwijl de wind ritselend
de avond naar de nacht begeleidt
kijk ik verwachtingsvol omhoog
luister en houdt mij stil
op zoek naar tekenen
die mij fluisterend beloven:
morgen weer!

Galerij

voetstappen naar geluk

• verjaardagswens

de voetstappen die jij zet
in het zand van de tijd
van minuut tot minuut
van uur na uur
van dag tot dag
van jaar tot jaar
markeren de geschiedenis
stap voor stap
die jij schrijft
voor jouw volgers

de voetstappen die jij zet
soms spontaan
buiten de paden
dan weer binnen de lijntjes
behoudend zorgvuldig
vertellen van geluk en acceptatie
van spanning en weerstand
van overgave en ervaring
van vasthouden en loslaten

vandaag
op jouw jaardag
kijk en luister ik
in stille verwondering
naar het verhaal
dat zij vertellen
jouw voetstappen in de tijd

in het weten dat zij
– soms –
door blazende wind
of spoelende regen
een kort bestaan kennen
en toch
als je goed kijkt
blijven zij zichtbaar in het toen
en vertellen mij
wie jij was, bent en wilt zijn

dat jij
in het licht van de horizon
die zich gaandeweg verplaatst
het leven genietend
zoals het kwam, komt en komen zal
oplopend met de mensen
die jou betekenen en jij betekent
bij het verder gaan
mag genieten
van een stralende zon
jouw leidend naar geluk

van harte

als hij valt

• zomermijmering

als hij valt
ontdaan van knetterende brommers
of elektronisch zoemende tweewielers
wanneer het ronken van motoren stilvalt
en bulderende vrachtwagens stil staan
als metalen vogels
in het luchtruim elders donderen en jagen
wanneer het geluid van mensen
zwijgend verdampt
legt in wat dan open gaat
in het zomergroen verborgen
met zijn fluitende zang
een merel het accent

omrand door klaterend vallend water
declameert zij het oorverdovend mooie
van dat wat door leven verborgen blijft
kalmerend en rustgevend
de parel van de moderne tijd
stilte