vroeger kon je lachen – drieluik –

– bij een boekje, met gelijknamige titel, als cadeautje aan collega’s ter gelegenheid van mijn verjaardag in 1997

Hoe het gaat,
heeft mijn vriend gevraagd.

En ik vertel:
over kommer en kwel;
van zorgen kortom.

Mijn maat,
– een luisterend oor –
reageert niet;
nauwelijks althans.

Maar als hij spreekt,
– uiteindelijk –
raakt hij de kern.

Je neemt het te zwaar,
– zegt hij –
vroeger kon je lachen!

—–

Een bibliotheek gelijk,
– zoveel werken –
is de boekwinkel.

Ik houd van boeken;
maar kiezen kan ik niet.

Mijn handen strelen
– liefdevol –
de vele ruggen en titels.

Het spreekt aan;
het ene zowel als het andere werk.

Dán is er herkenning;
een titel die raakt:
vroeger kon je lachen!

—–

Hij zit aan de bar;
is mij onbekend,
– nog –
en klaagt.

Je kunt,
zegt hij,
– vandaag de dag –
niet meer lachen;
er is geen humor meer!

Ik denk aan mijn vriend,
en het zojuist gekochte boek.

Uit mijn jas diep ik het op,
en leg het hem voor.

Hij fluistert de titel:
vroeger kon je lachen!

En dan,
dan lachen wij,
– samen –
hier en nu!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s