nu jij bent

– voor jan a. verlaan († 2 mei 2008)

nu jij bent
waar de wegen eindeloos zijn
de omgeving van alledag verdwijnt
en plaats maakt voor een oneindige horizon
resteren de schitterende vergezichten
verbonden aan de herinnering
die jij uitgestrekt lei aan onze voeten

nu jij bent
waar de wereld aan je voorbij vaart
ervaren wij de waarde van de door jou afgelegde weg
af en toe onderbroken door passerend gemis
maar als wij de hals rekken,
ontwaren wij in de onpeilbare diepte van onze ogen
de beelden die jij ons liet
horen wij onhoorbaar de fluistering in onze oren
ik ben er – ga voort
met de beelden van herinnering
als inspiratiebron

nu jij bent
waar de horizon schittert en lonkt
wordt het oneindige avontuur van jouw leven
antwoord op de vraag
die lijn, ginds in de verte, wat is dat?

het is de onmetelijke lijn van blijvende herinnering
nu jij bent
aan de overkant van de einder
is er de tijdloze dankbaarheid
voor het kunstwerk dat jij ons liet
de ferme handdruk op de schouder
bij het verder gaan

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s