knerpen in de sneeuw

– naar aanleiding van een winterse autorit

’t is laat geworden,
ochtend al, eigenlijk;
– vergaderd, ja –

onderweg naar huis,
’t is al voorspeld,
begint het te sneeuwen;
rotweer, denk ik
– om te rijden –

op hetzelfde moment,
gaan de gedachten zo’n dertig jaar terug.

’t is laat,
ochtend al, eigenlijk,
we lopen naar de kerk,
– met de hele familie –
dwars door een dik sneeuwpakket,
knerpende voetstappen.
– mooie herinnering –

=====

onder de wol kruipend,
vertel ik dat het sneeuwt,
– aan haar –
schade ? mompelt ze;
nee, antwoord ik, en slaap in.

=====

bij het ontwaken:
een dik pak sneeuw.

zul je het wel doen?
vraagt ze,
– ik moet de stad uit –
de boodschappen moeten misschien met de slee!

=====

onderweg,
– naar het werk –
lijkt de route,
door gladheid en dus tempo,
vier keer zo lang;
maar ik kom er,
zonder brokken.

wat doen we met zeist?
– vraag ik mijn secretaresse –
wat je verstand je zegt,
– reageert ze –
de hoofdwegen gaan wel
– straks –

lokaal is het nog glibberig,
en langzaam dus.
interlokaal gaat het goed,
– soms minder –
knerpende voetstappen,
– schiet en door mijn hoofd –
of slippende autobanden,
– direkt er achteraan –

de bestemming wordt bereikt,
probleemloos eigenlijk.
kijken hoe het straks is,
– terug –

=====

de omgekeerde rit,
– zeist naar capelle dus –
kenmerkt zich als een zwart lint,
omzoomd door een bruin-zwart-grijze brij;
– als overloopgebied –
daarachter of daarnaast:
een oogverblindend wit winterland.

groot,
– dat contrast –
tussen de snelle wereld van het asfalt,
en de rustieke winterwereld.

ik kom weer terug,
– op het werk –
zonder brokken.

=====

als voorloper op het duister van de avond,
beneemt opkomende nevel reeds het zicht;
in het hogere,
– van de kantoortoren –
sneller dan op de grond.

vroeg naar huis maar,
– denk en doe ik –
in de wetenschap dat,
het winterse weer ten spijt,
er nog wat gereden moet worden;
voor de dochter,
– een nieuwe fiets –
en voor het nieuwe jaar,
– recepties –

=====

onder de wol kruipend denk ik,
– met enige spijt –
toch had het wat,
– vroeger –
die knerpende voetstappen in de sneeuw;

jammer eigenlijk,
dat ik dat niet deed,
– vandaag –
knerpen in de sneeuw!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s